Willen jullie allemaal chocola? Ik zal eens even kijken.
Roberto. Sorry.
Gelukkige Thanksgiving. De beste wensen.
Insgelijks.
Haal de politie.
Meld het aan de centrale.
Aan de kant.
Bloeddruk is 80 over 40. Hij heeft al een liter dextroseoplossing gehad.
Gelukkige Thanksgiving, jongens. Breng de priester maar naar kamer C.
Wie is de verdachte? - Benjamin Mears, 37 jaar, uit New York.
Zet hem maar in kamer A. - Seksueel misbruik door een priester?
Deed het pijn?
Da's niks vergeleken met het hellevuur op de Dag des Oordeels.
Eens kijken wat we hier hebben.
Hé, maatje, word eens wakker.
Zo is het goed.
Geef me nou eens één goede reden waarom ik,
als goed Christen, jou niet dood zou moeten laten gaan.
Jerusalem's Lot.
Niemand heeft Jerusalem's Lot dood verklaard op de ochtend van 6 februari.
Niemand wist er iets van.
Het grootste deel van de stad, onwetend dat het dood was,
ging naar zijn werk, zonder enig besef...
van wat er stond te gebeuren.
Kijken naar Jerusalem's Lot
is als het kijken naar je jeugd door een stuk ijs.
Het is onduidelijk en mistig, maar het lijkt allemaal hetzelfde.
McDougall.
Crockett is de rijkste man in Salem's Lot, maar de FIOD komt er nooit achter.
Net als zijn buren rekent hij erop dat de gemeenschap zijn geheimen bewaart.
De sociale structuur is de basis van elke kleine stad.
Macy, zeg tegen Richard Straker dat ik tien minuten later ben.
Ene Mr. Mears kwam langs.
Ik heb hem gezegd dat je in het kamp zou zijn. - Mears?
Klote. De schrijver. Heb je hem verteld dat ik hier was?
Het spijt me, Larry. Je moet me ook vertellen als je je wilt verstoppen.
Larry?
Ben Mears, kan ik u warm maken voor een woonwagen?
Perfect voor de hele familie.
Ik wil de sleutels van het huis wel aannemen, bedankt.
Woont u nog steeds in New York?
Ik heb het onderverhuurd.
Ik zag het huis van Marsten vanaf de weg. Het staat toch leeg, of niet?
Dat heb ik verkocht, sorry.
Eindelijk. Aan dezelfde mensen die de wasserette kochten.
Ik heb een huurcontract. Dat ligt in mijn auto.
Klaag me maar aan. Sorry.
Eva Prunier verhuurt schone kamers op Clift Street.
Wie zou dat huis nog kopen?
Twee heren; antiekhandelaren. - En ze kennen de achtergrond?
Dat neem ik aan. Dat kan toch niet anders? - Maar je hebt het ze niet verteld.
Dat weet ik niet meer. - Maar je weet wat we hebben afgesproken.
Wat wilt u dat ik zeg, Mr. Mears? De koop is gesloten.
Wilt u uw auto even weghalen?
Toe dan, Mears. Je wilt toch een Piraat zijn, of niet soms?
Kom op, Mears. We zijn allemaal binnen geweest.
Ben je een watje of een Piraat?
De stad heeft geheimen, maar doorziet leugens...
zelfs die je tegen jezelf vertelt.
Wat zoek je op de plek waar je bent opgegroeid?
Probeer je iets terug te vinden dat onherroepelijk verloren is?
Welk wonder denk je te vinden door reeds bewandelde paden te betreden?
Die zijn nu waarschijnlijk geasfalteerd...
en recht gemaakt...
en door toeristen vervuild met bierblikjes.
Weet je het eigenlijk wel?
Degenen die met Charlie Rodes' schoolbus meerijden, zijn het braafst van de stad.
Van het hele schooldistrict, zelfs. Charlie Rodes is een verbitterde veteraan...
die zijn bus leidt als zijn compagnie in Da Nang.
Het levende bewijs dat de tijd niet alle wonden heelt.
Heb je veel te bespreken?
Doe dat maar buiten.
Denk niet dat het een aardig stadje is, omdat het klein is.
Of omdat je als klein jochie hier hebt gevist.
Deze stad heeft een duistere kant.
Kun je ze niet vinden, vermorzel ze dan.
Wie zei dat?
Champ.
Deze stad heeft een duistere kant...
en die arme kinderen, zoals Mark Petrie...
weten meer van de duistere kant van mensen dan de kinderen uit de stad.
Wat een verrassing.
Salem's Lot is een samenvoeging van drie delen.
Eikel.
Wier som groter is dan haar afzonderlijke delen.
Waarom zaten jullie eigenlijk te gebaren naar elkaar?
Hij heeft mijn pet en wil 'm niet teruggeven.
De stad, dat zijn de mensen, de gebouwen waarin ze werken en wonen.
Kijk eens aan. Probleem opgelost.
En het is het land.
Laat Charlie Rodes doodvallen. Ik zou iedere dag lopen...
als mijn moeder niet zo bang was voor 'zieke kinderlokkers'.
Kom je veel van die kinderlokkers tegen, Ralphie?
Meer dan ik denk. Kijk maar naar Charlie...
lijkt een gewone eikel, maar kijk maar eens achter de zonneklep van zijn bus.
Hou je kop. - Ik ken kinderen die ze gezien hebben.
Wat hebben ze gezien? - Foto's. Porno.
Charliekinderlokker.com.
Dit moeten we uitzoeken, oké?
We spreken vanavond af en zoeken uit waar Charlie opgewonden van raakt.
Hé, Petrie...
De mensen zijn Schots, Engels en Frans.
Er zijn natuurlijk nog anderen...
een mengelmoesje, van alles wat bij elkaar gegooid.
Matt Burke is leraar Engels op de middelbare school...
en al zijn hele leven vrijgezel.
Goedemorgen, Matt. - Morgen.
Matt's levensstijl wordt in Portland geaccepteerd...
zolang hij het buiten het klaslokaal houdt.
Bijna alle gebouwen zijn gemaakt van eerlijk hout.
Toen ik jong was, was men het erover eens dat Hubie Marsten...
het mooiste huis van Salem's Lot had gebouwd...
voordat hij doordraaide.
Mr. Mears?
Ik ben Susan Norton.
We hebben wat e-mails uitgewisseld. Dat bent u waarschijnlijk vergeten.
Ik zat op de universiteit van Boston en kon niet kiezen tussen kunst en Engels.
Ga zitten. - Als ik u niet lastig val.
Helemaal niet.
En, wat heb je voor richting gekozen? - Kunst.
Er is niks mis met schrijven.
Iedereen weet dat u hier bent opgegroeid. Ik vond het inspirerend.
Bedankt. - Na school woonde ik een jaar in New York.
Maar ik kon de huur niet opbrengen. Dus zoek ik een ander huis.
New York is voor kunstenaars met gulle ouders.
En Salem's Lot is voor klussers die vuurtorens en vissersboten schilderen.
Had je het sturen van e-mails maar langer volgehouden, Susan.
Omdat ik boeiend ben, of blond?
Omdat je een boeiende blondine bent.
Waarvoor ben je terug gekomen? - Werk.
Een nieuw boek. Saaie mensen in de Perfecte Stad?
Het betreft het huis van Marsten, maar ik vertel het aan niemand.
Een spookhuis. Niet jouw genre.
Complexe personages kunnen een genre verhogen.
Hubie Marsten, een gerespecteerd lid van de gemeenschap tot het moment...
dat hij zijn vrouw neerknalt en zichzelf verhangt aan een balk.
Shakespeare van de koude grond.
Jij bent degene die ze gevonden heeft.
Ja.
Ik wilde het huren. - Wilde je daar echt gaan wonen?
Ja, dat komt door mijn...
afwijking met aantrekken en afstoten van dingen.
In Hubie's tijd gebeurden daar vreemde dingen in huis.
Dat heb ik gehoord.
Heb je de eigenaars al ontmoet? - Twee mannen. Ik hoop dat het homo's zijn.
Dan wordt er misschien minder minder over mij geroddeld.
Wil je iets hebben?
Hallo, ik ben Susans moeder.
Leuk om jullie allebei te leren kennen.
Susan Norton, van Nortons café.
Ik verkoop hier koffie verkeerd, tot ik terug kan naar New York.
Dat gebouw waar je het over had, staat misschien voor iets groters in je leven.
Moet het altijd iets groters zijn?
Als een thema?
Als het mijn boek was, wel.
Het landschap ligt vol met graniet.
Landbouw, het is een ondankaar en miserabel bestaan.
Weet je zeker dat je hier wilt wonen, Dud? Het wordt koud.
Er is verwarming in de hut, Mike. Het is wel goed zo.
We hebben de bladeren en takken nodig als vulling.
Niet verbranden. - Ik verbrand ze niet, Mike.
Wat heb je daar? - Hij had zeker dorst gekregen.
Hé, leg dat neer. - Het is voor mijn vriendin.
Heb je een vriendin? Wie dan?
Kom op, manke.
Wie? - Dat kan ik niet zeggen.
Oké, Floyd.
Je kunt het beter weggooien. Straks denkt ze dat je een freak bent.
De familie Rogers had hier een melkveebedrijf tot Dud werd geboren.
Het werd aan de stad verkocht, die er een ziekenhuis neerzette dat Dud nodig had...
maar niet kon gebruiken, zonder verzekering.
Wil je ons excuseren, Royce? - Waarom?
Hiervoor heeft Sandy McDougall de middelbare school voor opgegeven.
Uw zoon heeft een flinke blauwe plek.
Ik wil Sandy daarover spreken...
onder vier ogen.
Winterdepressies zijn besmettelijk in een klein stadje.
Dr. James Cody bestrijdt het met lekker eten en nieuwe kleren.
Anderen verdoven zichzelf met alcohol en televisie.
Kleine Roy heeft niet ontbeten.
Wat is er gebeurd, Sandy?
Ik keek even weg en hij viel van de commode af.
Het is echt waar.
Hoe lang ben je getrouwd, Sandy?
Zes maanden.
Woon je nog in Crockett's woonwagenkamp?
We zijn geen slechte ouders, omdat we geen geld hebben.
Nee, natuurlijk niet.
Sandy, de wet verplicht mij om dit soort verwondingen te melden.
Het is niet wat je denkt, Jimmy. - Nee?
Was het Royce, Sandy?
Dit huwelijk is niet wat ik verwachtte, maar kleine Roy maakt het goed.
We hebben veel lol gehad, of niet?
Dansen? Oudejaarsavond bij Dell?
Geef het alsjeblieft niet aan. Geef ons een kans.
Breng de baby morgen mee.
Je bent een goeie vent, Jimmy.
En een goeie dokter.
Als ik wat slimmer was geweest...
of wat meer dronken op die oudejaarsavond...
wie zal het zeggen?
Je blijft omdat een klein stadje je kent en je daarom bezit.
Net als de bank, de autohandel en het warenhuis in Livingston.
De keuken is geopend voor gasten van vijf tot negen uur 's avonds.
Beddengoed wordt wekelijks ververst..
en over de huur valt te onderhandelen, voor degenen die willen werken.
Hebt u een kamer met uitzicht?
Jazeker, die heb ik.
Die kamer is het moeilijkst te verhuren, geloof je dat?
Een moment graag, Ed. Mr. Mears blijft bij ons.
Een paar weken. - Aangenaam.
De meeste toeristen vertrekken, zodra hun benzinetank weer vol is.
Ik ben in Salem's Lot opgegroeid bij mijn tante, Cynthia Stowens.
Ik heb Cynthia gekend.
Ben jij haar neef? - Dat klopt.
Die jongen die in het huis van Marsten zat? - Dat ben ik.
Jij vond Hubie en zijn vrouw Birdie?
Je hebt wel lef, mannetje.
Kom alsjeblieft kijken.
Een paar van de mannen bouwen een ontspanningsruimte voor mij.
Heren, dit is Ben Mears.
Mr. Mears woonde vroeger in Salem's Lot.
Ik ken Mr. Mears.
Hebt u ooit een boek geschreven over Afghanistan?
Dat klopt. - Papierverspilling, dat boek.
Ach, Mr. Blair. - Het geeft niet. Tenminste iemand die 'm gelezen heeft.
Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Ik zat in het korps mariniers van '64 tot '70.
Toeristen zoals u, die over de oorlog schreven...
zijn naďef, gevaarlijk en mogelijk verraders.
Wat vind jij van oorlogsmisdaden? - Oorlogsmisdaden, mijn reet.
Er zitten drie mariniers weg te kwijnen in de militaire gevangenis...
door Mr. Ben Mears.
Het lieflijke imago van kleine stadjes, is maar een dun laagje.
Verveling, gepaard met zinloze, idiote boosaardigheid.
Ik ben er gek op.
Ik hou van die stenen muren.
Lawrence, jongen...
ik heb je een uur geleden al gebeld.
Mijn secretaresse heeft een fout gemaakt.
Ontsla haar dan. Ze doet je geen goed.
Bedankt.
De winkel ziet er prima uit, Mr. Straker.
Nou, eigenlijk hebben we het helemaal niet nodig.
Bijna al onze handel wordt via het internet gedaan.
Dat verklaart waarom u open gaat in november.
Het weer is plaatselijk, wij zijn globaal.
Mevrouw.
Wat een prachtige brievendoos.
Die heeft mijn vader met de hand gemaakt.
Uw vader is een echte vakman.
Ik geef u tien dollar...
om het te houden.
Neemt u het gewoon terug.
Maar als u aandringt, koop ik hem van u voor...
zestig dollar en zoek er een goed thuis voor.
Ik heb het geld nodig.
Kijk eens aan. Dank u wel. Komt u gerust nog eens langs.
Ik heb nog een karweitje voor je, Lawrence.
Je hebt een flinke vrachtwagen nodig. Kom naar de haven om zeven uur vanavond.
Oké. - Er moeten een hoop kratten worden opgehaald.
Ze moeten allemaal, behalve eentje, hier naar de winkel worden vervoerd.
Het grootste krat bevat een zeer kostbare tafel...
een Hepplewhite.
Die moet bij mij thuis komen.
De verhuizers zien het wel aan het formaat.
Jawel, meneer.
Ze kunnen het in de hal achterlaten. De voordeur is open.
Begrepen.
Wanneer maken we kennis met uw compagnon, Mr. Barlow?
Als hij er klaar voor is.
Dit is mooi. Is het kostbaar?
Een achttiende eeuwse speld.
Van de minnares van een pooier.
Neem het maar aan, Lawrence.
Neem het maar aan...
voor bewezen diensten.
Hierheen, Floyd.
Wat doe je?
Geef hier.
Geef mij dat.
Ga van mijn erf af.
Hij bedoelde er niets mee.
Ik weet wat hij bedoelde. Weg met hem.
Larry, Dud doet geen vlieg kwaad.
Ik zet hem op een andere route. Hij is als een broer voor mij.
En als ik een andere vuilnisophaler en tuinman in dienst neem?
Als ik al mijn handel elders besteed, Mike? - Dat moet u niet zeggen.
Dat is geen loos dreigement. - Misschien moet u met uw dochter praten.
Nog zo'n geintje, en ik heb het gehad met jullie beiden. Begrepen?
Is die van jou? - Die heb ik weggegooid. Het was te klein.
Je moet die idioot niet aanmoedigen. - Alsof ik dat zou doen. Hij is walgelijk.
Er komen vanavond twaalf kratten aan in de haven die opgehaald moeten worden.
Antiek.
Weg daar. - Ik heb geld nodig.
Wil je geld verdienen, of niet? - Ik help wel met de kratten.
Bel me straks maar. - Voor de eerlijke vinder.
Hoe ziet het er uit, pap? Te ordinair?
Wat? - Niks. Ik was in gedachten.
Wat zei je nou over expressie?
Graffiti is een veroordeling van architectuur.
Kinderen creëren over gebouwen heen, omdat ze de expressie van de gebouwen niet zien.
Wat is de expressie van een gebouw?
Zijn ziel, zijn sfeer, een bijprodukt van het ontwerp,
of gebeurtenissen die erin plaatsvinden.
Terug naar het huis van Marsten?
Sorry.
We kunnen het over je werk hebben.
We kunnen over de hond praten.
Ik ben blij dat je hebt gebeld.
Ga van het podium af, jochie.
Ik heb een oude vriend van je gevonden, Ben.
Ben Mears, welkom terug. - Hoi.
Hallo, Susan. - Mr. Burke.
Ik denk niet dat je je oude leraar nog herkent van de vijfde klas.
Die ken ik nog wel. Dat was die oude taaie, die lesgaf om drie redenen.
Juni, juli en augustus. Klopt. Ik was aan het dollen, Ben.
Ik geef nu Engels op een middelbare school.
Heb je tijd om mijn klas te vertellen over je succes?
Het is meer een werkvakantie.
Weet je het zeker? - Ja.
Ik ben teleurgesteld.
We kunnen de hele avond praten. De kinderen willen bekende mensen.
Wanneer zag je een kind voor het laatst een boek lezen?
Ik zie alleen maar koptelefoons en gsm's.
Je hebt gelijk, Weasel. Literatuur is elitair geworden.
Net als zwart-wit fotografie.
Dat cynisme had ik van jou wel verwacht, Ben.
Ik lees het tussen de regels door. - Ik vind Ben's werk wel goed.
Kom op, we zitten gewoon wat te drinken. - Het is al goed.
Ben jij een van de weinigen in de stad die het boek heeft gelezen?
Of heb je de kritieken alleen doorgenomen?
Ik heb Damage Control gelezen en Marching in Heels.
Nou, hou je vooral niet in.
De wereld erkent jouw talent als schrijver.
Ik zou kunnen zeggen dat je werk mensen irriteert, terwijl dat niet hoeft...
emotioneel afstandelijk en zonder moreel besef is.
Als je zo spreekt met je leerlingen Engels...
dan kom ik graag eens langs.
Champ.
Kom op.
Ik sta wel op de uitkijk.
Ben je bang?
Oké.
Hij komt eraan. - Eruit. Kom op.
Zie je morgen. - Oké.
Champ.
Wat zag je?
Dode soldaten. Hun ogen uitgestoken. Hun oren afgesneden.
Een soldaat die pizza voert aan een vrouwenhoofd.
Je bent een smeerpijp, Ralphie.
Wacht.
Waar zijn we? - Het lijkt op...
Mark?
Het moet Mark zijn.
Mark?
Wacht. Ik krijg geen adem.
Danny.
Nee.
Ik denk dat Susie van me af wil.
Ze zit altijd te mailen met andere jongens, oud leraren, voormalige vriendjes.
Hoe weet jij dat?
Ik heb een computer voor haar en haar moeder geďnstalleerd.
Dus heb ik de wachtwoorden. - Floyd.
Jij hebt mijn computer geďnstalleerd. - Rustig maar. Ik weet niks van jouw zaken.
Dat wil ik ook niet. Wat? Je hoeft je nergens zorgen over te maken.
Er is niks mis met boerderijseks. - Vuile klootzak.
Ja, je had zeker medelijden met die hond.
Niet te geloven.
Neem jij eens op.
Hallo. - Mrs. Petrie.
Hallo, met Marjorie Glick. We kennen elkaar niet.
Zijn mijn jongens nog bij jullie? Kunt u ze dan naar huis sturen?
Wacht even, Marjorie. Het is Mrs. Glick. Ze denkt dat haar jongens hier zijn.
Die zijn naar huis gegaan. - Mark zegt dat ze naar huis zijn.
Ze zijn vast onderweg. - Weet hij hoe laat ze weggingen?
Ik heb niemand gezien. - We waren buiten. Ze gingen rond acht uur weg.
Mark zegt dat ze rond acht uur weggingen, Marjorie.
Prima. Het wordt al laat. - Dat is zo.
Wil je Mark misschien spreken? - Nee.
Dat hoeft niet. Dank je.
We moeten eens een keer afspreken. - Dat zou leuk zijn.
Nooit van z'n leven.
Danny? - Hij lag op de weg toen ik hem vond.
Is alles goed met hem?
Waar is Ralphie? - Bel een ziekenwagen.
Hubie?
Birdie?
Ik ben het, Floyd.
Je hebt je electriciteitsrekening niet betaald.
Krijgen we nog wat hulp van je, Hubie junior?
Crockett betaalt ons honderd dollar om dit krat af te leveren.
Als ik tegen jou zou zeggen, Mike...
ik betaal je tweehonderd dollar...
om in je eentje 's avonds naar het huis van Marsten te komen...
zou je dat dan doen? - Echt niet.
Ik ook niet.
Dat vind ik wel komisch.
Ik lag vroeger wakker van dit huis.
Als kind kon ik het zien vanuit mijn slaapkamerraam.
Ik kon pas slapen, als mijn moeder het gordijn dicht deed.
Waar ga je naar toe?
Ik wil Hubies slaapkamer zien.
En de badkamer waar Birdie...
Straker?
Laten we wegwezen hier.
Je kunt beter teruggaan. Birdie zoekt een vriendje.
We hoorden allebei voetstappen, of niet? - Ik hoorde gepiep.
Dat was jij, denk ik.
Hé, Mike, hoe hard kunnen deze BMW's?
Schiet op.
Ik zei toch dat het Straker was.
Verspreid je nou maar.
Geen teken van die jongen van Glick.
De jongen is nog niet aangetroffen.
Wat deden jullie aan deze kant van de stad, Mark?
We speelden gewoon een spelletje.
Charlie Rodes woont daar, aan de andere kant. Heb je het gehoord van zijn hond?
Ja, die is dood, hoorde ik.
Mrs. Glick zegt dat jullie ruzie hadden met Charlie in de schoolbus.
Je hebt hem kwaad gemaakt. Heb je Charlie gisteravond gezien?
Nee.
Kop dicht, Cujo.
Hoi.
Mr. Mears. Wat een verrassing u hier te zien vanochtend.
Een kind overleeft deze kou niet lang.
Die meisjes van Norton zijn engeltjes, Ben. Daarvoor was het Eva Prunier.
Je zou het niet zeggen, maar onze hospita was de mooiste van de hele streek.
Eva is nog steeds mooi. Ik kan het zien.
Ik zie iets magisch in Eva.
Kijk maar uit, Ed. Mr. Mears schrijft nog een bestseller over jouw liefdesverdriet.
Onze geheimen zijn veilig.
Ben werkt aan een boek met historische fictie.
Dat heb ik gehoord, ja.
Het huis van Marsten? - Wie heeft dat gezegd?
Ingefluisterd door een vogeltje in de bibliotheek.
Hoe was het in dat huis? Vertel eens hoe je haar aantrof.
Wacht maar tot het boek uit komt.
Kun je geen tipje van de sluier oplichten?
Ik was negen en woonde op Burns Road, met mijn tante Cynthia.
Ik nam een weddenschap aan van de Bloedige Piraten.
Had Hubie zich al verhangen, of zag je het gebeuren?
Ik zag het gebeuren.
Ik heb er de hele nacht gezeten, tot een vriend mijn tante Cynthia haalde.
Een vreselijke plek, die deze stad in een deken van duisternis hult.
Dat is een mooie boektitel. - We hebben meer water nodig.
Ja, ik help wel even.
Hoe zit het met Ronnie Barnes?
Heb je hem ook gezien?
Nee.
Die heb ik nooit gezien.
Ik schaam me diep.
Ik weet dat mensen niet mogen weten wat je aan het schrijven bent.
Ik ben naar de bibliotheek geweest. Ik heb je naam laten vallen tegen Loretta Starcher.
Nu weet de hele stad het. Ik wilde alleen helpen.
Het is al goed. - Ik deed onderzoek naar de Marstens voor je.
Ik wilde je ermee verrassen.
Ben je boos? Dat zou ik wel zijn. - Ben Mears.
Sorry dat ik jullie stoor. Kan ik je even spreken?
Ik bel je nog.
Ik weet dat je iets op het spoor bent met dat boek.
Ik had jou hier nooit meer verwacht te zien. - Ook leuk om u weer te zien, chief.
Heb je een alibi?
Ik heb tot negen uur met Susan zitten drinken.
Matt Burke zegt dat je acht uur vertrok bij Dell's omdat je wilde werken.
Dat kan wel om acht uur zijn geweest.
Ben je onderweg nog kinderen tegen gekomen?
Zaklampen in het bos gezien? - Nee.
Iets vreemds? Een geparkeerd busje langs de weg misschien?
Nee.
Oké, bedankt voor al je hulp vandaag.
Die hond op het kerkhof, wie zag die het eerst?
Ik.
Oké.
Is alles goed gegaan gisteravond, Floyd?
Hij heeft me betaald, Larry. Bedankt voor de klus.
Zakgeld. Dan is het vrouwtje weer tevreden.
Wat kan ik voor je doen?
Heb je het gehoord van dat vermiste kind?
De vrees van iedere ouder.
Toen wij bij het huis van Marsten waren voor die bezorging...
keek ik op de achterbank van de auto van de nieuwe bewoner.
Ik zag een plastic zak liggen.
Die lekte.
Zou er een klein jongetje in hebben gepast?
Het was groot genoeg voor een hoofd.
De nieuwe eigenaar heet Richard Straker.
Denk je dat hij die jongen heeft vermoord en het hoofd heeft gehouden?
Zover wil ik ook niet gaan.
Dat zou niet best zijn voor zijn antiekhandel.
Die zak lekte op de achterbank. - Heb je Mike verteld wat je hebt gezien?
Nee, vandaag vond ik het pas verdacht, eerst niet.
Waarom vertel je dat aan mij? Zeg het Gillespie, als je het belangrijk vindt.
Ik zeg het jou, omdat jij hem kent.
Rustig maar, Floyd.
Straker belde me vanmorgen, helemaal opgetogen over visspullen.
Hij heeft ijsvissen geprobeerd en vindt het erg ontspannend.
IJsvissen.
Misschien ving hij een tonijn of schol, of wat jullie hier ook uit het water halen.
IJsvissen.
Nou, dat is een hele opuchting.
Ik begon al flink te malen.
Ik begrijp het...
maar we moeten voorzichtig zijn, Floyd.
Geroddel kan mensen kapot maken.
Mijn eerste verdachte was die andere nieuwkomer. Een of andere grote schrijver.
Welke schrijver? - Mears.
Wel aardig, maar een stadsmens. Een beetje stroef.
Ben Mears.
Ik heb over hem gehoord.
Ik kan beter weer aan het werk gaan.
Nog bedankt voor gisteravond.
En bedankt dat je hiermee eerst naar mij kwam.
Bishop's Lake.
Dat is de beste plek om te ijsvissen.
Ik zal 't tegen Straker zeggen.
Op jou kan ik rekenen, vriend.
Dud.
Het spijt me, Dud. Ik kan je niet gebruiken vandaag.
Wat? Waarom niet?
Ruth Crockett. Je had haar beter niet kunnen uitdagen, Dud.
Nu heeft Larry ermee gedreigd alle werk terug te trekken.
Ik kan je niet laten werken, Dud. Dat kan ik me niet veroorloven.
Maar we zijn vrienden, Mike. We zijn beste vrienden.
Ik weet het.
Dat zijn we nog steeds.
Wat moet ik doen?
Ik weet het niet.
Ik zal je een andere baan helpen vinden.
Tot die tijd, luister, neem dit...
om je voorlopig te staande te houden, oké?
Het is jouw fout niet, Dud.
Wat je ook deed, het werd gewoon verkeerd begrepen.
Het spijt me.
Danny, kun je me horen?
Als je me hoort, knipper dan met je ogen.
Hij heeft een acute mentale shock.
Misschien van extreme angst, pijn...
of een ander emotioneel trauma.
Pardon.
Hij gaat achteruit.
Marjorie.
Ik geloof dat dit van Danny is.
Ja, dokter. - Dokter.
Soms is de macht van bidden en lokale faciliteiten beperkt.
Het is een shock, Vader. Uw auto heeft hem niet geraakt.
Hij komt wel weer bij.
Hou op.
Hoe gaat het met kleine Roy?
Goed, Jimmy. Kijk zelf maar.
Hallo. Hoe gaat het?
Ik waardeer je hulp, Jimmy.
Misschien kan ik je op een lunch trakteren, als je met Roy klaar bent.
Ik eet normaal in de kantine, Sandy.
Kleine Roy en ik zouden je kunnen vergezellen.
Dat lijkt me geen goed idee.
Wat zou je man zeggen? - 'Bestel een salade. Je kont is dik.'
Dat was een grapje.
De meeste dokters vinden kinderen leuk. Hun hele kantoor hangt vol foto's.
Het werkt ontspannend voor de patiënten.
Ze denken, 'Deze dokter is zo druk met z'n kinderen...
dat hij niet aan mijn naakte lichaam denkt.'
Ik vind kinderen leuk, weet je. Ze zijn geweldig om mee te werken.
Ze hebben zo'n, je weet wel...
manier om je te bedanken met hun ogen.
Maar je vindt je speeltjes ook leuk. Ik bedoel, kijk die auto eens.
Nog steeds het mannetje. - Mannetje?
Vind je deze auto overdreven voor Dokter C.? - Misschien.
Ik zei enkel 'mannetje' omdat ik weet hoe je was bij Dell.
Ik danste met je, weet je nog? - Ja, dat weet ik nog.
Kun je stoppen? Ik moet naar kleine Roy kijken.
Natuurlijk.
Ik kan niet.
Je bent nog steeds een leuke kerel.
Echt.
Als ik alles kon kiezen in m'n leven...
zou ik een man als jij kiezen.
De interessantste dingen bevinden zich in de winkel.
Het spijt me. Ik zocht een jongen van hier die vermist is.
Je zult hem hier niet vinden.
Nee.
Ik ben Ben Mears, Mr. Straker. Ik heb me verheugd op deze ontmoeting.
Richard.
U en uw partner kochten het huis waarin ik geďnteresseerd was.
Hebt u het er naar uw zin?
Het vergt flink wat werk, Ben.
Ik hoop dat je het jongetje vindt.
Ik vrees van niet. Niet levend, in ieder geval.
Hoe zit het met je alibi?
Sorry?
Ik heb de politie gesproken vandaag. We zijn hier beide nieuw.
We zijn niet nieuw. In een klein dorp als dit zijn we vreemden de eerste twintig jaar.
Ik heb het hier naar m'n zin, Ben.
En uw partner?
Mr. Barlow? - Ben je een journalist?
Schrijver.
Critici noemen me 'typist'. - 'Typist'?
Typist.
Als je nieuwsgierig bent naar het huis...
kom dan eens langs om wat te drinken.
Eigenlijk ben ik bang van dat huis.
Dan was het nooit je bedoeling om het te kopen, of wel, Mr. Typist?
Het is Romeo. - Eerder Hannibal.
Ruth.
Kan ik je spreken? - Laat hem een pizza halen.
Ga m'n auto wassen. - Hou je mond.
Ik ben ontslagen, Ruth.
Mike zei dat ik je niet had mogen uitdagen.
Misschien kun je eens met je vader praten, zodat ik mijn baan terugkrijg.
Het zou niets uitmaken. Hij is heel beschermend.
Ik haat m'n vader meer dan jij. - Echt?
Ik vind je nog leuk, Ruth. Echt waar.
Je lijkt me wel een aardige vent, Dud.
Maar dat gedoe bij het huis was alleen om mijn vader boos te maken.
Maar, Ruth... - Het spijt me, Dud, maar zo liggen de zaken.
Opzouten, manke.
Je bent mijn beste vriend niet, Mike.
Niet meer.
De stortplaats is gesloten, meneer.
Ik kijk gewoon naar de brandjes.
Die jagen de dieren weg.
Alleen de ratten.
Dat rookt ze uit hun hol.
Waar moeten ze dan heen?
Die vinden wel een ander hol.
Komt u uit deze buurt?
Ja, ik woon achter die heuvel.
Wat ben je aan het schrijven? - Niks.
Ik ben mijn baan kwijt.
Mike was mijn beste vriend sinds de lagere school.
Dit is zijn graafmachine.
Ik was het er wel vanaf. - Nee, laat het maar zitten.
Ik heb niks verkeerds gedaan.
Ik praatte gewoon wat met Ruth Crockett, mijn vriendin...
en haar vader werd kwaad...
en zei Mike dat hij me moest ontslaan, anders zou hij al zijn werk verliezen.
Dat is jammer.
Bent u niet één van die mannen die het huis van Marsten heeft gekocht?
Goed geraden. - Zijn er spoken in dat huis?
Spoken?
Nee.
Geen spoken. - Dat dacht ik al.
Hoe dan ook...
het is altijd leuk als iemand langskomt om wat te babbelen, weet u...
maar de stortplaats sluit om zes uur en nu is het half tien, dus...
Dud...
het viel me op dat je mank loopt.
Een gebogen ruggegraat?
Heb je daar last van? - Nee.
Ik kan prima werken.
Ik bedoelde op andere manieren.
Nee.
Nou...
meisjes.
Alleen bij meisjes.
Hun vriendjes, de andere kinderen?
Soms lachen ze me uit.
Als ik je nou zeg dat ik je de kans kan geven...
om gelijk te zijn aan die kinderen?
Of zelfs iets beter. Zou je die kans grijpen?
Gelijk?
Danny.
Kom op, Danny. Ik ben het...
je broer Ralphie.
Weet je nog?
Je liet me achter in het bos.
Ralphie?
Ik plaag je maar wat, Danny. - Ga weg.
Ik ben niet boos, Danny.
Danny.
Ik weet dat je bang was.
Jezus, ik was ook bang.
Maar nu niet meer.
Danny...
ik plaag je maar wat.
Ik ben helemaal niet bang.
Laat me binnen, Danny.
Laat mama en papa jou niet de schuld geven.
Laat me binnen, Danny.
Oké.
Heb je geluncht met Sandy McDougall?
Wat is daar mis mee? - Niks.
Ze is 19, getrouwd, nauwelijks naar school geweest. Kan het nog fouter?
Wat is hier aan de hand?
Wie herinnert zich nog de Morris stoel?
Dit.
Wat een prachtig exemplaar.
Heel gewild in Berkeley.
Kijk eens naar dat leer.
Vertelt u alstublieft tegen uw vrienden dat we open zijn...
en dat onze prijzen heel redelijk zijn.
Mevrouw...
deze tafel zou prachtig staan in een hal...
of een ingang voor bedienden.
Ik ben de enige bediende in mijn huis.
En ik ben Richard Straker.
Eva Prunier. Ik run een pension op Clift straat.
Eva Prunier.
Uw naam klinkt bekend.
En uw accent.
Pardon?
Vertel eens, Eva...
welke mist u het meest, van alle salonspelletjes?
Terwijl u wat morfine deelt met zijn kleine vriendje.
Ik ben jaloers.
U bent vast zo jong geweest toendertijd.
Hoe oud waren jullie dorpsmeisjes, zestien, vijftien?
Hebben jullie Hubie gegeven...
wat ik denk dat jullie gegeven hebben?
Ik wist het wel.
Hebben jullie zijn geitenmasker gedragen? - Hou op.
Ik heb lesgegeven aan Ben Mears in de zesde klas. Hij heeft het overleefd.
Sindsdien heeft hij een indrukwekkende literaire carričre opgebouwd.
In 2001, werd hij gevangen genomen door Taliban soldaten...
terwijl hij de Afghaanse oorlog versloeg.
Hij werd van een wisse dood gered door Amerikaanse mariniers.
Op de terugreis...
zijn tien Afghaanse dorpelingen vermoord.
Damage Control is een feitelijke weergave van die gebeurtenis.
Drie mariniers zijn door de krijgsraad veroordeeld tot gevangenisstraffen.
Ben ontving de Pulitzer prijs. Mr. Mears doet hier onderzoek voor zijn boek...
over het huis van Marsten.
Mr. Mears, zou een normaal mens een schrijver moeten vertrouwen?
Een goede schrijver werpt licht op de waarheid.
Ja. - En de waarheid in dit stadje dan?
Ik dacht altijd dat hier niks gebeurde.
Maar in werkelijkheid gebeurt hier alles.
Je moet goed kijken in een klein stadje.
De schoonheid zit in de kleine dingen.
Alle verschrikkingen van de Qalai Janghi gevangenis zit in één mishandeld kind.
Alle schoonheid van Michelangelo in de roomwitte kuit van een...
schouderhoge serveerster.
Het verlangen dat je voor die jongen of dat meisje voelt in de rij naast je...
is gelijk aan of groter dan wat je favoriete popster voelt...
voor zijn favoriete supermodel.
Denk niet dat jouw gevoelens minder zijn.
Of dat deze stad minder is.
Hoe zit het nou echt met die mariniers die u gered hebben in Afghanistan?
Ik ben geen serveerster en ook niet schouderhoog.
Laat die mooie kuiten eens zien. - Ik verzon het waar ik bij stond.
Wat wil je van mij? - Bewijs.
En ze vonden hem echt aardig?
Ze begonnen hem aardiger te vinden.
De toestand van de jongen is in één nacht van shock naar bloedarmoede veranderd.
Wat onze grootvaders wegkwijnen zouden noemen.
Die arme familie. Twee zoons.
Kun je het je voorstellen?
Een gezonde 14-jarige jongen heeft ongeveer 95 procent rode bloedlichamen.
Dat van Danny was 45 procent.
Wanneer zien mensen het verband? - Daar gaan we weer.
Kom op. - De hele stad praat erover, Ben.
Het huis.
Het is als een vloek.
Wist je dat het transportbedrijf van Hubie in Houston een dekmantel was?
Hij is tweemaal door de politie ondervraagd. Een keer in Boston en een keer in Malden.
In Malden voor de moord op een efljarig jongetje.
Hubie en zijn vrouw zijn in 1958 verhuisd naar Salem's Lot.
Tussen '58 en '74 zijn vijf kinderen verdwenen.
Sinds Hubie's dood, is er niet één kind verdwenen.
Nu is het huis bewoond en is er een jongen vermist en een andere dood.
Het huis trekt slechte mensen aan.
Het heeft jou aangetrokken.
Wat je vroeger hebt meegemaakt, zal je zeker nog achtervolgen, Ben.
Denk je dat? - De stad is het ook niet vergeten.
Men onthoudt het slechte, maar het ligt ook aan de plek.
Het kijkt neer op ons...
alsof het ons veroordeelt.
of het is hoe we ons zelf beoordelen.
We moeten er naar toe.
Onszelf voorstellen aan de nieuwe eigenaar?
Uit naam van de stad, natuurlijk. - Ik heb de eigenaar ontmoet.
Het is gewoon onderzoek. - Blijf daar uit de buurt, Susan.
Jij wilt de waarheid achterhalen, Ben.
Waarom vertel je niet waarom je echt hier bent.
Je schrijft helemaal geen boek over het huis van Marsten, of wel?
Nee.
Wat bedoel je?
Ben? - Het boek is een non-fictie kijk...
op de wortels van het kwaad in deze buurt.
Schrijf je over ons?
Natuurlijk schrijft hij over ons. - Heb je gelogen, tegen iedereen?
Ik schrijf niet over spookhuizen.
Dus we zijn slecht. Een klein stadje, met bekrompen en slechte mensen?
Ik wil geen personage zijn in jouw boek. - Hé, Susan.
Als je het kwaad zoekt, zul je het vinden, Ben.
Racisme, hebzucht, jaloezie.
Maar helden hebben we ook.
Dat zal vast wel. - Als je deze stad bekijkt...
doe het dan eerlijk en gooi je vooroordelen overboord.
Ik heb het goede gezien, en het weegt makkelijk op tegen het kwade.
Eva ?
Is alles goed?
Nee, ik geloof het niet.
Wat is er, Eva?
Dat huis.
Het achtervolgt me.
Ik ging er vroeger stiekem naar toe, met Eva Werts and Loretta Starcher.
We waren jong en verveelden ons.
Hubie en Birdie Marsten leefden nog.
Ik schaam me voor wat we hebben gedaan.
Je was nog maar een kind.
Ik schreef brieven in het Frans voor Marsten, naar een man in Marseilles.
Marsten bewonderde die man, en zei dat hij goed en kwaad ontsteeg.
Verschrikkelijk en subliem.
Ik moet denken aan die vermiste jongen en zijn moeder, Ed. Het is vreselijk.
Het voelt alsof de uitnodigingen die ik schreef...
worden beantwoord.
Na vijftig jaar? - Als hij nou een zakenpartner of een zoon had?
Nee.
Eva...
je weet wat ik voel.
Ik mocht je man graag en respecteerde hem.
Maar ik hou nu van jou.
En de laatste tien, vijftien jaar van ons leven...
kunnen zo mooi zijn samen.
Van een afstand van jou houden was vreselijk.
Mam?
Ik ben het, Danny.
Ik heb Ralphie gevonden.
Ga weg. Hou op.
Wie is dit?
Had je me maar eerder verteld over die hond, Michael.
Dan had ik de begrafenis uitgesteld.
Die hond was dood, Vader. Hij hing aan het hek.
Ja, maar nu moet de grond weer opnieuw worden gezegend.
Eigenlijk staan we nu op ongezegende grond.
'Eikel'.
Het was Dud. Ik had hem nooit moeten ontslaan.
Waar heeft hij zich schuil gehouden?
Als een familie door een tragedie wordt getroffen, is er meestal wel een opvangnet.
De veilligheid van een gemeenschap, waar we allemaal deel van uitmaken.
Als een tragedie ons allemaal raakt...
Blijf je bij bloedarmoede, Jim?
De familie wilde geen lijkschouwing.
Misschien was het bloedarmoede, ik weet het niet.
Wat Danny Glick ook het leven kostte, het wordt nu mee begraven.
Ben Mears was betrokken bij een motorongeluk drie jaar terug. Een meisje kwam daarbij om.
Mears is vrijgesproken van schuld.
Kurt Barlow, antiekhandelaar. Meer hebben ze niet over hem gevonden.
Was dat het? - Over hem wel.
Richard Thomas Straker, geboren in Tampa, Florida.
Van de universiteit geschopt wegens handel in ecstacy.
Charlie Rodes is brandschoon. De vader van de jongen is de grote verrassing.
Tony Glick is failliet verklaard in 1990 en liet veel mensen in Nashua berooid achter.
Bedankt, Nolly.
Je dochter heeft gebeld uit Florida. - Danny.
Gefeliciteerd, baas.
Hou op met die onzin. - Ben je niet wat jong om opa te zijn?
Ed...
Ik wil Jack condoleren.
Ik voel me schuldig over gisteravond.
Ik was van streek en deed iets dat ik beter niet kon doen.
Het is mijn schuld.
Het spijt me, Ed.
Dag, dokter. - Hallo.
Ik zie je nog wel, Matt. - Ik kan het niet geloven.
Ik heb vroeger opgepast op Danny Glick. - Hoe is het met de baby?
Dat arme jochie is verkouden.
Ik heb geen auto, en Roy zegt dat huisartsen niet meer langskomen.
Hij zegt dat ze op een voetstuk staan. - Dat heb ik niet gezegd.
We staan niet op een voetstuk, maar ik kan wel een keer langskomen.
Ruth?
Het is ijskoud hier.
Ik ben van school naar huis gegaan.
Wat is er mis, schat?
Ben je ziek?
Zal ik die ketting afdoen?
Nee.
Ik heb zo raar gedroomd.
Ik was getrouwd met Dud Rogers.
Hij nam me mee vliegen over de stad en ik zag een grote brand.
Ik zag jou naar me schreeuwen. - Dud Rogers? Die manke?
Dat lijkt meer op een nachtmerrie.
Door jou is Dud ontslagen.
Dat baantje was alles wat hij had. - Die vent is een plaag.
Wil je iets hebben?
Nee.
Weet je het zeker?
Niets? - Niet dat.
Zie je niet dat ik ziek ben?
Floyd?
Ben jij daar, Floyd?
Kom op.
Naar binnen, jij. Het is veel te koud.
Het is al goed.
Wat?
Mike.
Mikey. - Staar je naar mij?
Je ogen zijn uitgestoken.
Je ogen zijn weg.
Hou op met staren naar me.
Verdomme.
Je doet die ogen dicht.
Doe die ogen dicht, verdomme.
Ik werk overdag, ik kan Mark niet naar school brengen. Hij moet met de bus mee.
Ik begrijp het.
Ik heb Charlie Rodes gesproken, en hij denkt...
dat Mark meer weet van die dode hond dan hij loslaat.
Hij denkt ook dat Mark wiet verkoopt in de bus.
Dat is gelul. - Is hij gek?
Wat is het probleem met jou en Charlie?
Behalve het feit dat ik geen vader heb die hem op zijn lazer kan geven?
Misschien kan ik met het schoolhoofd van Mark gaan praten.
Misschien kan hij een wapenstilstand regelen.
Weet je wat? Laat maar zitten. Die vent is helemaal doorgedraaid in Vietnam.
Wat?
Vietnam, weet je wel...
Charlie is daar geweest. Hij laat ons weleens foto's zien in de bus.
Hij denkt dat we daarvan onder de indruk zijn, ofzo.
Daar moet je niet over liegen, Mark.
Hij heeft die foto's verstopt in zijn dashboardkastje.
Royce.
Nee, Royce.
Je gaat eraan. Klaar om te sterven, dokter?
Is mijn vrouw een hoer? Zoniet, denk je dat je haar gratis mag wippen?
Nee. - Nee, want het is een hoer.
Royce, alsjeblieft schat. - Hou je kop, Sandy.
Die hoer kost je $10.000. Snap je dat?
Ik krijg morgen tienduizend, of ik haal nu de trekker over.
Wie zal het me kwalijk nemen? Wie heeft er medelijden met een smerige dokter?
Oké.
Laat dat ding zijn kop houden. - Het is al goed, Roy.
Laat 'm zijn kop houden. - Wat? Royce, nee.
Kijk eens aan. Dank je wel.
Wat willen jullie hebben, jongens? - Hoi Susie, ga zitten.
Ik heb het nogal druk, Floyd.
Hoi Mike, hoe is het?
Prima, Susan. Dank je. - Waar heb je uitgehangen, Susie?
Aan het werk geweest.
Kunnen we dit een andere keer bespreken? Binnenkort?
We hebben wel wat dingen te bespreken. - Dat denk ik ook.
Prima, Floyd, maar ik denk dat we wel wat verder kunnen gaan dan dat.
Ik bedoel, waarom zegt niemand gewoon de waarheid?
Wat mankeert jou?
Hij voelt zich niet lekker. - Kom op, Floyd.
Zeg haar dat je kwaad bent.
Ze wordt door die schrijver gedumpt...
en komt met hangende pootjes terug naar jou.
Hou op. - Waar heeft hij het over?
Floyd, zeg dat ze op moet rotten, of zeg dat je van haar houdt.
Zeg tenminste iets echts.
Dit is niet eerlijk, Susie.
Hoor je bij mij of bij hem?
Bij geen van beiden. - Wie is die schrijver eigenlijk?
Kom op. Dat is die vent van haar e-mails.
Hou je kop, zei ik. - Welke e-mails?
Hou je kop, Mike. - Hou op, jullie zijn vrienden van elkaar.
Wat voor troep gebruik je, Mike? - Niks.
Ik ben gewoon ziek. In ieder geval ziek van al dat gelul.
Ben je van streek door de begrafenis?
Ik ben teruggegaan, toen iedereen weg was.
Ik ben er lang blijven staan. Toen ben ik waarschijnlijk ziek geworden.
Daarna kan ik me niks herinneren.
Wat bedoel je?
Ik zag mijn moeders ogen...
en dat is nogal vreemd, aangezien ze dood is.
Mijn moeders ogen die toekeken terwijl ik verdronk.
Het was een knap vreemde droom.
Waarom was het een droom, volgens jou?
Kijk eens naar mijn kleren, Mr. Burke.
Ik ben op de grond in slaap gevallen. - Kom op, we gaan hier weg.
Je kunt in mijn logeerkamer slapen. - Ik kan best autorijden.
Luister nou naar je oude leraar. Je bent ziek of stoned.
Als je je morgenochtend niet beter voelt, breng ik je naar het ziekenhuis.
Susan.
Kan ik je even spreken, alsjeblieft?
Ik heb alles al gezegd. - Maar ik niet.
Alsjeblieft. - Het is mooi geweest voor een avond.
Ik kom zo, mam.
Ik schrijf wel verder aan het boek, maar ik kan de naam van het stadje veranderen.
Ik kan de staat veranderen. De stad fungeert toch alleen als voorbeeld.
Waarom dan Jerusalem's Lot? - Omdat ik die stad ken.
Je denkt dat je die stad kent...
en de stad dacht dat ze jou kende.
Over een dag is hij weg, Susan. Wacht maar af.
Nu de waarheid toch op tafel ligt.
Dud?
Hé, Floyd.
Waar heb je uitgehangen, manke? - Ik loop niet meer mank, Floyd.
En waarom niet?
Omdat ik ben veranderd.
Je was altijd al anders, Dud. Waar ga je naar toe?
Ik ga naar Ruth Crockett.
Doe jezelf een lol en blijf daar weg.
Die wijven zijn het niet waard, geen van allen.
Ik heb wat eten nodig, Floyd.
Voor Ruth.
Ik weet niet waar je het over hebt, Dud.
Als je kwaad bent, dan liever op Larry Crockett.
Mike en ik zijn altijd goed voor je geweest.
Vooral Mike.
Dud?
Je lijkt een stuk opgeknapt nu.
ja, de frisse lucht heeft me goed gedaan, denk ik.
Ik heb een sweater en een broek voor je.
Achter die deur is de badkamer.
Bedankt.
Die...
blauwe plek ziet er pijnlijk uit.
Ja, je zou mijn tegenstander eens moeten zien.
Nou...
je kunt er beter naar laten kijken.
Welterusen, Mike. - Welterusten.
Ralphie?
Waar ben je geweest, Ralphie?
Ja.
Natuurlijk kun je naar huis komen. Kom alsjeblieft thuis, Ralphie.
Mike.
Hallo?
Bedankt dat u gekomen bent.
Ik was verrast dat je mij belde.
Wat je schrijft, is wel het laatste waar ik me zorgen over maak.
Is hij alleen?
Nu wel. - Misschien is het een inbreker.
Heb je de politie gebeld? - Nee.
Nog niet.
Ik wil dat je het lichaam eerst ziet. - Het lichaam?
Je zei dat hij zich vreemd gedroeg. - Hij beweegt niet.
Ben je binnen geweest?
Ik heb even om de hoek gekeken.
Was hij dood?
Ik weet het niet. - Matt.
Wat is hier aan de hand? Je hebt hem toch niet vermoord, of wel?
Nee, natuurlijk niet.
Mike?
Mike Ryerson?
Zie je wel? Niks.
Kijk eens naar die blauwe plek op zijn borst.
Ik zie niks. - Ik heb het gezien. Het moet er zitten.
Misschien is hij wel in coma van een verdovend middel of zo.
Bel een ziekenwagen, de politie en een advocaat, als je die hebt.
Wacht even. Mike heeft vandaag Danny Glick begraven.
Hij had een blauwe plek op zijn borst. Ik heb het gezien.
Ik hoorde stemmen in zijn kamer.Ik hoorde het raam open gaan. Ik hoorde lachen.
Ik had naar binnen moeten gaan, maar ik was te bang.
Je inbreker moet wel erg goed hebben kunnen klimmen.
Ik weet wat ik heb gehoord, Ben.
Ik wilde het jou eerst vertellen, voordat iedereen me voor gek verklaart.
Goed, aan de slag maar.
Knappe dooie. Is hij echt dood?
Vreemd kleurtje, maar hij is wel dood.
Sorry dat ik jou hierbij betrek. - Dat is niet erg.
Al snap ik niet waarom je dat deed. - Als ik het vertel, laat je me opnemen.
We kunnen beter uit de buurt gaan. Misschien is het een besmettelijke ziekte.
Is het hetzelfde waar Danny Glick aan overleed? Acute bloedarmoede?
Dat mag het lab uitzoeken, maar er lijkt geen boze opzet in het spel.
Wat die inbreker betreft die u hoorde...
Hebt u een ladder van vier meter in de garage? - Nee.
U hoorde de stem van Mr. Ryerson en gelach.
Kan hij dat zelf zijn geweest? - Het klonk als een kind.
U zei dat hij hier sliep omdat hij zich vreemd gedroeg en ruzie zocht.
Ja? - Sommige mensen lachen als ze dronken zijn.
Ze testen zijn bloed op gifstoffen.
Hoe bent u hier bij betrokken geraakt, Mr. Mears?
Matt belde mij.
Goede vrienden?
Literaire mannen.
Mensen bellen meestal de politie als ze een lijk vinden. U belt een schrijver.
Ik had je af moeten knallen. Je bent er geweest, Cody.
Banken gaan pas om negen uur open, Royce.
Ik zit hier met een lijk, oké... Jij bent straks een lijk.
Min vrouw kwam beroepshalve bij jou.
Ik bel het medisch tuchtcollege. - Bel nou niet.
Daar heeft niemand iets aan. Ik heb tijd nodig om dat geld vrij te maken.
Ik heb net een auto gekocht.
Morgen krijg je je tienduizend.
Alles goed?
Pupilreactie. Daar schrik ik altijd weer van.
Wachtte u op mij? - Nee, loop maar door, Mark.
Iets ongewoons? Een busje dat langs de weg stond geparkeerd?
Ben, ik heb het gehoord van Mike Ryerson. Wat is er gebeurd?
Dat weet niemand. - Ann Norton heeft gebeld.
Ze wil wat dingen zeggen over het boek dat je schrijft.
Moet ik nu een andere kamer zoeken? - Nee, schrijf maar een hoofdstuk over mij.
Bedankt.
Waar ben je de hele nacht geweest, Ed?
Wat stoom afgeblazen. Hopelijk heb je je flink zorgen gemaakt.
Ik heb nagedacht over ons, Ed.
Meent u dat nou? Waar dacht u precies aan, Miss Prunier?
Weasel, ik heb een biertje voor je, als je me even helpt.
Een ontbijt voor kampioenen.
Ik heb recht op een telefoontje, Parkins.
Laat me eruit.
- Hou je kop.
Denk je dat die tralies mij tegenhouden, Mears? Ik zie jou vanavond nog.
Ik ben echt bang. Waarom neem je je rubber handschoenen niet mee?
Geen wonder dat ze je liet vallen.
Als je dat aantrekt naar een gevecht, wat heb je dan aan in bed?
Wie was er met hem in die kamer, denk je?
Ik heb mijn vermoedens.
Hoe minder mensen weten...
Er is iemand boven, of ik word gek.
Weet je het zeker?
Ik ken mijn huis. Er is iemand boven.
Hoor je dat?
Bel de politie.
Matt. - Nog niet.
Praat maar. Maakt niet uit waarover.
Nou, van mij zul je niks horen. Ik ben het helemaal met je eens.
Hoop je dat ze hem de stad uit jagen?
Je hebt gelijk. Hij is onbetrouwbaar.
Hij heeft jou misleid. Hij heeft ons allemaal misleid.
En dan zijn ze ineens heel anders dan je had gedacht.
Mr. Burke.
Mike.
Wat is er met je gebeurd? - Kijk eens naar me.
Mr. Burke. Kijk naar me.
Ik weet waarom u mij hier had uitgenodigd. - Ga weg, Mike.
Ik heb wel gemerkt hoe u naar me kijkt. - Je bent hier niet langer welkom.
Mike, in naam van de almachtige God...
ga weg.
Zou u me niet willen aanraken, al was het maar één keer?
Dan kan ik u ook aanraken.
Kijk naar me. - Je bent dood, Mike.
Wat is er met mij gebeurd? - Je bent doodgegaan, Mike.
Je bent gisteren gestorven.
Je bent een monster, een nachtmerrie...
Nee, dat kan niet.
Ga weg, Mike.
Nee.
Matt?
Nee.
Het licht gaat nu uit. - Laat me eruit.
Waar wordt ik van beschuldigd? - Openbare dronkenschap.
Mears.
Zullen we dit afmaken, Mears? - Ga slapen...
voordat ik je aangeef wegens mishandeling. - Je bent een lafbek, Mears.
Je wordt nooit een Bloedige Piraat.
Wat zei je?
Je wordt nooit een Bloedige Piraat.
Marjorie...
Ralph.
Mark.
Doe het raam open.
Mark.
Doe het raam open, Mark.
Hij beveelt het Mark, niet ik.
Het is koud, Mark. Doe het raam open.
Nu ga ik slapen, en bid de Heer over mij te waken...
Wat wil je?
Laat me erin, Mark. Kom op.
Doe het raam open...
of ik probeer er nog een.
Kom binnen.
Ik maak je kapot, Petrie, en je moeder!
Ben Mears, ik kan je zien door het rooster.
Ik kom eraan, Mears. Bijna daar.
Ik zie je knieën knikken en het pis langs je been lopen.
Wat heb je nodig om de confrontatie met mij aan te gaan?
Ga slapen, Tibbits.
Slapen? Ik ben klaarwakker.
Ik zal de hele nacht opblijven.
Je zit niet in het luchtkanaal.
Natuurlijk wel.
Ik heb gezwoegd en gezweet om bij jou te komen.
Ik heb m'n botten gebroken, Mears, maar ik kom er wel.
Ik kom dichterbij.
Kijk naar mij. Nodig me uit.
We maken dit gevecht af. Ik maak je kapot. Ik zal je bloed drinken.
Laat me met rust. - Nodig me uit, Mears.
Heilige Maria, vol gratie...
help me deze stockcar race winnen.
Dat is nog eens een verhaal.
Ze zeiden dat je een schrijver was, maar ik...
Ga je je hele dienst bij hem zitten?
Wacht.
Er is meer.
Ik denk dat ik nog wat langer blijf.
Gaat hij het halen?
Door de val is zijn milt gescheurd. Kneuzingen aan longen en hart.
Maar hij kan praten.
Dat is zo, maar alles wat Mr. Mears nu zegt kunnen zijn laatste woorden zijn.
Alsjeblieft, ga niet weg.
Niemand die wakker was kende de waarheid.
Een paar hadden wellicht vermoedens, maar zelfs die vermoedens waren vaag en onbestemd.
Maandag was vuilnisdag op Jointner straat.
Vandaag lagen de groene zakken verspreid op de stoep.
De bibliotheek was gesloten, net als de New Look Salon.
Nu baadde het land in licht, en alle kwade dingen sliepen.
De onaangeraakten liepen langzaam in Jerusalem's Lot...
alsof hun lichamen breekbaar en van glas waren geworden.
Ze deden al hun lichten aan, en ze keken niet uit hun ramen.
Wat er ook gebeurde, ze keken niet uit hun ramen.
U kunt gaan, Mr. Mears.
Miss Norton zal je naar huis brengen.
Je wordt vrijgelaten, maar ik raad je aan op je passen te letten...
in Jerusalem's Lot.
En Tibbits? Is hij nog daar?
Hij is nog bij ons. - Als je een klacht wilt indienen...
zal Agent Gardener je helpen. - Dat hoeft niet. Kom we gaan.
Zo is Floyd normaal gesproken niet. Hij is niet agressief.
Wat heb je Floyd verteld over mijn verleden? Hoe weet hij van het huis...
en de Bloedige Piraten? - Waar heb je het over?
Ik ben enkel hier omdat Matt Burke een hartaanval heeft gehad.
Eens kijken of hij wat ideëen heeft over de dood van Mike Ryerson...
en de vermiste Glick jongen. - Floyd?
Floyd, opstaan.
Jezus...
Wat is er hier aan de hand? - Hij heeft in z'n eigen polsen gebeten.
Hoe ging het laatst? Heb je die kleine Sandy McDougall een beurt gegeven?
Eigenlijk, Barry, heb ik een klein probleem.
Kan ik je om een lening vragen? - Hoeveel?
Tienduizend dollar. Slechts een weekje. Totdat ik wat bezittingen te gelde maak.
Die BMW heeft echt al m'n geld opgeslokt.
Het probleem is dat ik alles in beleggingen heb gestoken.
Geef me enkele dagen om wat tevoorschijn te halen.
Zoveel tijd heb ik niet. Ik heb een beetje...
Sorry dat ik je hiermee lastig val. Toch bedankt.
Ik ben buiten.
Ik heb kunnen bevestigen dat je een lichte hartaanval hebt gehad.
Het goede nieuws is dat je hart normaal zal blijven functioneren.
Op jouw leeftijd kan een hartaanval veroorzaakt worden door verschillende dingen:
Voeding, cholesterol, roken... - En angst.
Jim, je moet me helpen...
of me nu laten opnemen.
Zij denken al dat ik gek ben.
Waarom?
Ik had een hartaanval omdat ik bang was.
Doodsbang.
Ik zag Mike Ryerson in m'n huis.
Dat is begrijpelijk.
Mike stierf in je huis.
Je hebt een trauma opgelopen.
Soms zien we dingen...
Jim, heb jij de autopsie uitgevoerd op Mike? - Nee, ik niet.
Hij droeg z'n shirt niet meer. Hij had twee snijwonden.
Verticaal op z'n borst. Horizontaal op z'n buik.
Misschien was eentje een vergissing, of wilde de lijkschouwer wat dieper kijken.
Zoek uit waarom Mike twee wonden had, oké? - Goed.
Er is nog wat. - Matt vroeg me naar de kerk te gaan...
om wat wijwater te halen.
Praten ze nog steeds?
Matt wel.
Hoe meer hij praat, hoe banger ik word.
Van vampieren?
Nee, van Matt. Hij praat zichzelf regelrecht het gekkenhuis in.
Wat er ook gebeurt, Matt Burke is niet gek.
Dat dacht ik ook niet.
Susan, ik heb vrienden in New York. Je kunt daar blijven.
Even er tussenuit voor een lang weekend.
Nee, bedankt. - Laat Matt en de politie dit afhandelen.
Als er iets gebeurt, wil ik helpen.
Ik heb gelogen over het boek.
Maar niet over m'n gevoelens.
Kom op, Mears. Niet bang zijn.
Wil je een Bloedige Piraat zijn?
Ik wilde een Bloedige Piraat zijn, dus ging ik het Marsten huis binnen.
Je bent geen Piraat tot je wat terugbrengt.
Tenzij hij je vermoordt. - Als Hubie je vermoordt, hoor je erbij.
Die avond verwoestte m'n leven.
Alles veranderde die avond.
Ik hoorde dingen wegschieten van mij aan de andere kant van de muren.
Levende wezens. Ratten of andere knaagdieren...
die een nest hadden gebouwd in muren of overwinterden in kelders.
Ik had snel kunnen vertrekken, maar deed dat niet.
Ik wilde mezelf bewijzen, dus ging ik naar boven.
Het huis stonk naar meeldauw en verrotte bekleding.
En een ranzige geur van boter die was bedorven.
Ik dacht dat ik voetstappen achter me hoorde. Ik durfde me niet om te draaien...
omdat ik anders Hubie Marsten zou zien die me achtervolgde met een vleesmes.
Zelfs toen zorgde dat huis al voor legendes en nachtmerries.
Ik rende naar Hubies slaapkamer en graaide mijn bewijsstuk.
En toen kwam Hubie thuis.
Ik kende de geruchten. Gefluister dat Hubie Marsten kleine kinderen...
ontvoerde en offerde aan z'n duivelse goden.
De enge verhalen over martelingen en erger.
Ik vluchtte naar de slaapkamer en verstopte me in een kast.
Hubie kwam mijn kant op. Ik trok aan de deur...
wanhopig proberend om die te sluiten, maar het was ingeklemd door een tas..
Hubie kwam de kamer binnen...
en ik bekeek de rest.
Hubie was niet alleen in de slaapkamer die nacht.
Vertel. - Er was iets met hem.
Iets wat ik nog nooit gezien had, en enkel kon beschrijven als een aanwezigheid.
Hou op. - Hubie zat op z'n knieën.
Hij snikte en smeekte voor z'n leven.
Wat het ook was, het luisterde niet.
Hubie's vrouw, Birdie, lag op de vloer van de badkamer.
Benen gespreid, blote voeten...
de borst open door een schotwond.
Toen gebeurde het onmogelijke.
Help me.
Ik stortte in elkaar. Ik was verlamd.
Door bevroren lippen schreewde Birdie Marsten:
'Help me.'
Birdie's noodkreten duurden de hele nacht.
En ik kon niet bewegen.
Iets in dat huis zweefde boven me en lachte.
Tante Cynthia vond me de volgende ochtend, brabbelend over Birdie's geest.
M'n tante controleerde de badkamer, waar ik niet durfde binnengaan.
De kreten die ik die nacht hoorde waren niet van Birdie Marsten of een geest.
Ronnie Barnes, de jongen in de badkuip.
Ja.
Cynthia vertelde me om niet over de kreten te praten.
Dat het hem toch niet zou geholpen hebben.
Dus loog ik.
En toen zei ik dat ik Ronnie nooit gehoord had.
Iedereen had medelijden met me. Ze vonden me zelfs moedig.
Je was negen jaar oud. - Maar ik kon dat kind redden.
Daarom kwam ik terug. Dat is het boek dat ik moet schrijven.
Dorpsleugens. Mijn leugens.
Wat was er met het huis? Je zei dat er een aanwezigheid was.
En het maakt me bang, tot op vandaag.
Volgens mij was het m'n eigen lafheid die me uitlachte.
Ben, je ben niet laf.
Ik ben degene die het huis niet uit durft.
Misschien ga ik naar New York, Mr. Mears.
Als je met me mee wilt.
Deze keer moet ik blijven.
Het had leuk kunnen zijn. Nu zitten we vast met Matt Van Helsing.
Zullen we hem nakijken op bijtwonden?
Mr. Zazelka liet z'n lesplan achter.
Hij is ziek vandaag, samen met nog wat anderen.
Het lijkt wel een epidemie.
Vampieren.
Misschien moeten we het lesplan maar schrappen en wat gaan schrijven.
Ik dacht al dat je niet op school zou zijn.
Ga me niet vertellen dat je ziek bent nadat je de hele nacht weg was.
Waar was je?
Wat bezielt je? - Wat, of wie?
Je hebt huisarrest, Ruth. Het kan me niet schelen of je 't oneerlijk vindt.
Ik ben nog steeds je vader.
Is dat wat je wilt, of wil je me ook nog neuken?
Wie is het?
Wie is wat? - Bij wie was je vannacht?
M'n vriendje.
Dud Rogers.
Ruth. Nee.
Rogers.
Ik maak je kapot.
Het verbaast me dat je erin meegaat. - Ik geloof niet in vampieren.
Maar ik moet aanvaarden dat mensen sterven aan bloedarmoede. En wat is jouw excuus?
Beroepsmatige nieuwsgierigheid.
Ik weet niet hoe, maar Matt Burke had gelijk over Mike Ryerson's autopsie.
Er waren twee insnijdingen op z'n lichaam.
De politie moet Floyd Tibbits maar eens beter bekijken.
Hij viel me aan gisteren. Hij droeg een hoed.
Floyd Tibbits is dood.
Hij beet z'n eigen polsen open in de gevangenis vannacht.
Misschien dronk hij zelfs z'n eigen bloed.
Hallo. Vader Callahan? - Ja.
Vader, ik ben Susan Norton. - Waarom kom je niet binnen?
Ik ben geen christen ofzo.
Ik heb een ongewone vraag van Matt Burke...
een leraar van het dorp die ook geen christen is.
Hij zou graag wat...
Kunt u hem alsjeblieft een keer bezoeken in kamer 3A in het ziekenhuis?
Natuurlijk.
Wil je nog wat anders zeggen?
Nee. Absoluut niet.
Wat ga je de Glicks vertellen?
Ik wil hun zoon opgraven. Controleren op besmettelijke hersenontsteking.
Dat is de enige verklaring.
Sommige mensen denken dat het Marsten huis meespeelt.
Als er wat misgaat in dit dorp kijken de mensen altijd naar het Marsten huis.
Het is altijd al zo geweest.
Marjorie stierf deze ochtend.
Ze brachten haar man Tony naar 't ziekenhuis.
Hij is in shock.
Waar is Marjorie's lijk?
Bij de lijkschouwer waarschijnlijk. - M'n dochter heeft de politie nog gesproken.
Inspecteur Gillespie nam Marjorie naar de begrafenisondernemer...
omdat niemand weet waar Carl Foreman is.
Wie is dat? - Dat is de lijkschouwer.
Larry, chief Gillespie.
Parkins, je kunt beter wat doen aan Dud Rogers.
Ik wil dat die mankpoot de stad wordt uitgejaagd.
Ik heb al gesproken met het gemeentesecretariaat.
Dat kan me geen donder schelen.
Dud Rogers stalkt mijn dochter. Ik wil dat er iets aan wordt gedaan.
Dan kun je hem meteen vragen naar dat vermiste kind van Glick.
We hebben eens wat landtransacties doorgespit...
van het huis van Marsten en de wasserette.
Het is duidelijk dat Richard Straker dat huis niet heeft gekocht.
Dat heb jij gedaan. - En?
In ruil kreeg je van Strakers bedrijf dertig hectares...
in Kennebunk, dat, als dat nieuwe winkelcentrum er eenmaal staat..
twintig keer meer waard is dan dat huis en die wasserette.
Waarom zou Straker jou zoveel voordeel gunnen?
Dat moet je aan hem vragen. - Dat zal ik ook, maar ik vraag het nu aan jou.
Mijn zaken met Richard Straker of met anderen, zijn strikt vertrouwelijk.
Wie is Richard Straker, Larry?
Een antiekhandelaar, zover ik weet.
Waar is Kurt Barlow? - In Europa, geloof ik.
Wat gebeurt er met deze stad? - Hoe moet ik dat weten?
Vraag het aan Dud Rogers.
Pak je die manke nog aan, of moet ik het zelf doen?
Denk maar niet dat ik dat niet doe.
Wat?
Waar kijk je naar? - Floyd Tibbits overleed vandaag in mijn gevangenis.
Tibbits?
Je bent ook geen moer waard.
Rot op.
Als je me ergens van wilt beschuldigen, doe het dan.
Waarom kocht je dat huis voor Straker?
Klootzak, Ik zorg dat je...
Wat is er aan de hand, Larry? Waarom kocht je dat huis?
Gaat je niks aan.
Waarom kocht je dat huis?
Omdat Straker zei dat hij dat huis niet zou kopen.
Hij wilde zich niet met geld inkopen in deze stad.
Hij moest worden uitgenodigd.
Uitgenodigd?
Moest hij worden uitgenodigd?
Wat heb je gedaan, Larry?
Is u iets opgevallen aan de stad, de laatste tijd?
Het sterftecijfer is flink omhoog gegaan.
Het klimt behoorlijk.
Hebt u een verklaring?
Vampieren?
Dit is toch al moeilijk om te zeggen.
Maar het wordt moeilijker als u denkt dat ik doorgedraaid ben.
Integendeel, ik denk dat je erg helder overkomt.
Helderheid betekent niet automatisch dat ik geestelijk gezond ben, of wel?
Nee.
Als eersten waren het de jongens van Glick. - En daarna hun moeder.
Marjorie Glick stierf vanochtend. - Mike Ryerson.
Floyd Tibbits. En Carl Foreman wordt vermist.
Hij is de lijkschouwer.
Hij en zijn vrouw zitten in mijn parochie.
Heeft u de mogelijkheid van vampirisme overwogen?
Dat is een nieuwe diagnose.
Meent u dat nou? Ik denk dat het een heel oude diagnose is.
Het beeld dat de Kerk heeft van het kwaad, is nogal veranderd...
de laatste eeuw, Matthew.
We erkennen Satan en de demonen nog steeds...
maar we zien ze meer als aspecten van de menselijke geest.
Dat is de schuld van Freud. - Freud?
Ja, je hebt gelijk. Hij heeft alles verpest.
Het mooie van deze diagnose is, dat het makkelijk te bewijzen valt.
U hoeft er ook niet in te geloven. Nog niet, tenminste.
Een lokale dokter en een erg slimme schrijver...
onderzoeken de mogelijkheid op dit moment.
Alles wat ik vraag is, als ze terugkeren...
met bewijs van vampirisme...
dat we kunnen rekenen op uw volledige en onmiddellijke medewerking.
Ik sta altijd klaar om je te helpen, Matthew.
Sorry dat ik te laat ben.
Susan, Floyd Tibbits is dood.
Wat?
Hij heeft gevochten met Ben. Ze hebben Floyd in een ontnuchteringscel gezet.
Dat weet ik. - Floyd heeft zelfmoord gepleegd in zijn cel.
Hij heeft zijn polsen doorgesneden. - Nee.
Het is vreselijk. Blijf maar uit de buurt van die schrijver, Susan.
Dit is waanzin. - En jij zit er midden in.
Het ziet er... - Het kan me niet schelen hoe het eruit ziet, Susan.
Ik wil niet dat jou iets overkomt.
Heeft Floyd zijn polsen doorgesneden?
Arme Floyd. Hij had zich zeker bedacht.
Ik hoorde dat hij het bloeden wilde stoppen. Hij heeft zijn eigen bloed gedronken.
Denk je dat er geld te verdienen is met literatuur?
Wilde je hier een boek over schrijven?
Nee, ik pest je maar wat.
Frank. - Jimmy, goed om je weer te zien.
Hebben ze die andere jongen nog gevonden? - Nee.
Die arme vrouw is vast gestorven aan een gebroken hart.
Was ze een patiënte van jou, Jimmy? - Nee.
Maar haar toestand lijkt erg veel op die van Mike Ryerson.
Geen verkleuring, geen stijfheid, zelfs niet beginnend.
Frank.
Ik wil vannacht bij haar zitten. - Bij haar zitten?
Er waart een vreemd virus rond.
Het kan besmettelijke hersenvliesontsteking zijn.
Hoe dan ook, heb ik tijd nodig om het ontbindingsproces te bestuderen.
Als jij dat wilt, prima.
Sluit je de deur af, als je weggaat?
Natuurlijk, dank je wel.
Het is tragisch.
Nortons café. - Hallo.
Is Susan daar? - Ze is hier niet, Ben.
Zei ze waar ze heen ging?
Nee. Ze was een beetje van streek...
toen ze het hoorde van Floyd. - Heeft ze een gsm?
Ik ben bang van niet. - Dank u.
Het is al goed. - Wie ben jij?
Ik ben Mark Petrie. Jij bent Susan Norton. Mijn moeder kent jouw vader.
Joyce Petrie. Dat is mijn moeder. Ze is serveerster bij Giaco's.
Wat doe je hier? - Wat doe jij hier?
Kom je om de vampieren te doden?
Een vriend van mij is gisteren gestorven. - Een van hen wilde mij te pakken nemen.
Dat was Richard Straker in die terreinwagen. Hij is overdag op pad...
dus dan moet hij de waakhond zijn.
De vampier heet Barlow. Hij is de vennoot die nog niemand heeft gezien.
Jij bent niet de enige die over vampieren spreekt.
Wie nog meer? - Een leraar en een dokter.
Is alles goed? - Het komt door dat huis.
Een bevriende schrijver heeft daar als kind een vreselijke nacht doorgebracht.
Ben Mears? - Ken je hem?
Ik ken het verhaal. - Heb jij ook een houten staak meegebracht?
Dat is mooi, maar dat zal niet veel helpen.
Geloof niet alles wat je leest.
Kom binnen.
Dag, Vader. - Kom binnen, Ed. Ga zitten.
We hebben iets te vieren vandaag, Vader.
Wat is er te vieren? - Eva Prunier heeft toegestemd met mij te trouwen.
Nou, gefeliciteerd. - Volharding en geduld.
En liefde. Zonder liefde gebeuren er geen mooie dingen.
We willen graag morgen trouwen. Een kleine ceremonie, heel simpel.
Als u beschikbaar bent, tenminste. - Het is mij een grote eer.
Ik heb zelf ook goed nieuws ontvangen.
Vreemd, maar wel goed. Een echte strijd.
Misschien is er toch nog behoefte aan zo'n oud fossiel als ik. Wil je een whiskey?
Daar zeg ik geen nee tegen.
Op jouw huwelijk en de dood van Freud.
Gezondheid. - Misschien kan ik dit beter laten staan...
met die bruiloft morgen. - Heeft ze je nu al bekeerd?
Misschien laat ik het ook maar staan.
Gesloten.
De hele dag gesloten.
Dank u.
Stop. We bellen de politie.
Ik heb vrienden die kunnen helpen. - Nee.
Ik wil niet dat die jongen weer voor mijn raam verschijnt.
Ik ga wel. Jij staat op de uitkijk. - Nee, bedankt.
Als we hem vinden, kijk dan niet in zijn ogen, oké?
Hij slaapt in een doodskist tot het donker is, maar kan je met zijn ogen dwingen.
Hoor je eigenlijk wat je zegt? Geloof je dit allemaal echt?
Als Barlow nou een gewone seriemoordenaar is?
Was het maar zo.
Ruik je dat? - Ja.
Hier binnen is het erger, of niet? - Ja.
Daar moeten we naar toe.
Ik hoor mijn hartslag. - Ik hoor jouw hartslag ook.
Mark.
De politie is onderweg. Jullie hebben een alarm geactiveerd.
Wij... - Kom niet dichterbij.
Neem mee wat je hebt en ga weg.
We stelen niks, we willen gewoon... - Wat willen jullie?
Zijn jullie met meer? - Nee. Luister, het spijt me.
We waren benieuwd naar dit huis.
We hoorden dat het verkocht was, maar dachten niet dat er iemand woonde.
Jullie overtreden de wet door hier te zijn.
Wat heb je daar? Je bent gewapend.
Alleen een hamer en wat hout. - Een hamer?
Komen jullie de boel vernielen?
Nee, ik ben Susan Norton. Ik woon al mijn hele leven in Salem's Lot.
Dit is Mark Petrie. We weten dat u pas hierheen bent verhuisd, en...
En zo word ik verwelkomd? Met hamers en pistolen?
Jij...
laat me dat eens zien.
Wat is dit?
Is dit een wapen? Nou?
Nee. - Is het een wapen?
Nee.
Prima.
Help. - Ga door.
Help. - Drie.
Twee.
Help.
Eén. De tijd is om.
Dit is belachelijk.
Ik help mijn carričre om zeep.
Ik word gechanteerd.
In professioneel verband?
Erg professioneel ben ik niet geweest.
Als je de vrouw van die man had gezien, had je het begrijpelijk gevonden...
maar zeker niet professioneel of iets dat je makkelijk vergeeft.
Ik ben verrast. Ik dacht dat dokters geen penis hadden.
Ja, het is een goed bewaard geheim.
We houden het meestal voor onszelf en de verpleegsters.
Om hoeveel gaat het?
Tienduizend, vandaag te betalen.
Hij dreigde het tuchtcollege te bellen.
Misschien ben ik nu al geen dokter meer.
Je bent te druk om dokter te zijn. Je bent een vampierenjager.
We moeten voor middernacht thuis zijn. - Dat hoeft assepoester alleen.
Ik kan niet langer blijven, dit is zinloos. Ik moet Susan zien te vinden.
En als ze nu naar dat huis is gegaan?
Ralphie?
Waar ben je, lieverd?
Is alles goed, Marge?
Gebruik het kruis.
Ze heeft me gebeten.
Geef me mijn tas.
Ze heeft me gebeten.
Tetanus.
In mijn hart.
Doe het, schiet op.
Is het zo goed?
Bel me morgen maar.
Hallo?
Susan.
Er staat geen auto, Ben. Zou ze in haar eentje hier naartoe komen?
Als je denkt van wel, gaan we naar binnen. Zoniet, dan moeten we haar gaan zoeken.
Dan komen we terug als we een plan hebben.
Je wilt toch een Bloedige Piraat zijn? Schiet op, Mears.
Tenzij hij je dood maakt. Als Hubie je dood maakt, hoor je er bij.
Susan.
Kom op, Ben.
Bel Norton's café. Laten we bij haar thuis kijken.
Help me, alsjeblieft.
Help. - Daar kom ik, wie niet weg is, is gezien.
Waar ben je?
Susan. - Mark?
Ik kan niets zien, het is zo donker.
Kom naar beneden, jongen. - Ik weet hoe je heet.
Ik bewonder jou. Kom maar hier beneden. - Je heet Barlow.
Er is genoeg voor ons beiden. Waarom zou je weglopen, jongen?
Susan.
Ik zou je graag willen helpen, Ben, maar ik zit met vier vermiste mensen...
en drie doden.
Wanneer heb je voor het laatst iets gehoord van Susan?
Dat was negen uur geleden. - Dat is niet zo lang.
Ik ben bij haar huis geweest, het café, de bibliotheek. Niemand weet waar ze is.
Wat is er aan de hand, Mr. Mears? Weet u het het, want ik weet het niet.
Ik heb mijn vermoedens, maar als ik het niet weet, kan ik ook niet helpen.
Je zou me toch niet geloven.
Ben?
Voorzichtig, Parkins.
Susan?
Dicht, gisteren ook al.
Bedankt.
Dank u vriendelijk.
Het ontbijt is klaar, Ed.
Ed?
Ja?
Woont hier een schrijver, genaamd Ben?
Ben Mears. - Ja, kunt u hem halen?
Alstublieft? - Misschien slaapt hij nog.
Nee, hiervoor wil hij zeker gewekt worden. Alstublieft.
Morgen.
Bent u de vriend van Susan Norton? - Ja, heb je haar gezien?
Ben.
Ben, heb je Ed gezien vanochtend? - Nee.
We gaan vandaag trouwen. - Trouwen?
Kan ik u buiten even spreken? - Natuurlijk.
Gefeliciteerd.
We zijn het huis binnen gegaan door een raam.
Ze is daar nog steeds, op dit moment. Luister, ik weet niet wat ze...
Ik ben hier met Mark Petrie. Hij was bij haar. Ik ga nu die kant op.
U kunt niet zomaar binnenvallen.
Ik kan binnen een uur een bevel hebben. - Stop
Ik moet weg, chief. Ik bel u nog wel.
Vader, wat Mark zegt en Susans auto, is genoeg bewijs voor mij.
Wacht even. Wat als Strakers vennoot gewapend is?
Hoe wil je jezelf beschermen?
Ik heb deze gisteravond gemaakt.
Pak aan. - Blijf in de auto, jongen.
Ik ga mee.
Misschien kunt u beter achterblijven, Vader. - Nee, dit team heeft een nuchter lid nodig.
Vampieren. Het zou makkelijker te geloven zijn geweest...
als er bliksem was geweest, of een stroomuitval.
Is een dansende Marjorie Glick overtuigend genoeg?
Het is een lening.
Tienduizend? Dat kan ik niet aannemen.
Als dit voorbij is, hebben we alleen iets aan je, als je een goede reputatie hebt.
Bedankt. - Hebben jullie gehoord van die hippie vampier?
Die is echt slecht, man.
Je doet het prima, Ben. - Hoezo?
Alleen een geoefend dokter kan zien dat je doodsbang bent.
Ik ben hier nooit eerder geweest, niet zo dichtbij tenminste.
Wacht even.
Dit vergt helder denken.
Hallo?
- Susan.
Straker is boven.
Er is iets veranderd.
Hij is doodgebloed.
Dat heb ik niet gedaan.
Ik wilde naar beneden, maar deed het niet.
Ik weet wat er anders is.
Het stinkt hier niet meer.
Hier.
Geef mij de houten staak.
Wacht even. Je moet het wel zeker weten.
Als hij dood is, ontheilig je alleen een lijk. Als hij niet dood is...
Formeel dood.
Moge de heiligen ons bijstaan.
Hier.
Wat voor monster heeft dit gedaan?
Ze is dood.
Of ondood.
Wacht.
Wat als ze allemaal weer tot leven komen, nadat we Barlow hebben gedood?
Of ze sterven allemaal.
Dat geloof je toch niet echt? - Maar als het nou echt zo is?
Susan niet, alsjeblieft. We weten nu waar ze is.
Als het nodig is, komen we terug.
En als ze iemand anders besmet? - Alsjeblieft.
Het is een gruwelijke dag geweest.
Rust in vrede.
Wie lopen bij het huis van Marsten te snuffelen? - Dat kan ik niet zien vanaf hier.
De stad ziet er wat doods uit vandaag.
Misschien ga ik er wel een kijkje nemen.
Ze gaan al weg, Nolly. Laat ze maar.
Soms kan de politie zich beter afzijdig houden.
Hoe bedoel je?
Is alles goed, Parkins? - Nee.
Ik ben bang.
Ik heb hier ook weleens perfecte martini's in gegoten.
Er is iets aanwezig in dat huis. Ik weet niet of u dat kunt voelen.
Dat kan ik zeker voelen.
Ik heb het al eerder gevoeld, toen ik als jochie naar binnen ging.
Ik dacht dat het aan mij lag. Ik dacht dat...
het een manifestatie van mijn eigen angst was.
Dat was het niet.
Wat is het dan wel? - Een onreine geest.
Een dom en boosaardig kwaad.
In de biechtstoel net zo normaal als de geur van oud fluweel.
Marsten heeft die onreine geest in zijn huis uitgenodigd, en daar is het nog steeds.
In dat huis, het voelt zo vertrouwd. Het voelt alsof het uit mijzelf komt.
Het kwaad zit in ons allen.
Ik heb een dikbelegde boterham verdiend door anderen op hun fouten te wijzen.
Wil je misschien dat ik je de biecht afneem?
Ik wil geen vergeving, Vader. Ik wil het van me afzetten.
Ik ben zwak.
Ik heb ooit een jongetje laten sterven.
Uit angst.
Ik had hem kunnen redden, maar koos ervoor om te liegen.
En die leugens woekeren voort als een kankergezwel.
En ik haat mezelf, zoveel ik kan.
Je bent de haat allang voorbij, Ben, en ziet nu de waarheid.
Eerlijkheid tegenover jezelf, is de eerste stap naar vergiffenis.
Eerlijkheid tegen de Heer volgt vanzelf.
Vijf Weesgegroetjes, twee Onze Vaders en een spijtbetuiging.
Dat was een prima biecht.
Hoi, Sandy. Is Royce hier?
Het spijt me van dit alles, Jimmy.
Ja, mij ook.
Royce?
Heb je mijn geld?
Het spijt me, Royce. Ik weet verder niet wat ik moet zeggen.
Geef me mijn geld nou maar.
Ik had beter moeten weten. - Maar dat deed je niet.
Mannen worden ouder, maar niet oud genoeg om beter te weten.
Voel je je wel goed, Royce?
Nu wil hij ook in mijn onderbroek rommelen. Donder op.
Gedraagt hij zich vreemd de laatste tijd? - Wat?
Sodemieter op. - Luister naar me.
Er waart een virus rond. Jullie moeten je laten controleren in het ziekenhuis.
Laat me dan Sandy en Roy meenemen voor een vaccinatie.
Eruit. - Rot nou maar op. Wegwezen.
Ik geef je mijn gloednieuwe BMW, als ik Roy mee mag nemen naar het ziekenhuis.
Je neemt mijn baby niet mee. - Kop dicht, Sandy.
Jij geeft me jouw BMW? Om te houden?
Ja, we ruilen van auto. Ik wil gewoon dat Roy gevaccineerd wordt.
Je kunt hem morgen op komen halen. - Geef hem dat kind.
Royce. - Geef hem dat klotekind.
Kom op.
Ik wil een compleet onderzoek en bloedtest.
Wie is dat? - Dit is mijn neefje.
Schrijf hem maar in onder mijn naam, oké?
Heb je Matt verteld wat er in dat huis is gebeurd? - Hij bevestigde alleen wat ik al wist.
Het is nu een echte epidemie.
Ik weet niet hoe het in elkaar zit, hoe het begint of zich verspreidt.
Je weet hoe het zich verspreidt.
Maar waarom hebben ze bloed nodig?
Kunnen ze zelf geen rode bloedlichamen aanmaken?
Bij nierpatiënten geven we een middel dat de aanmaak stimuleert na dialyse.
Misschien kan een test van dertig dagen één van die wezens beter maken...
als we ze kunnen tegenhouden met mensen te vermoorden.
Hoor je wat ik wil zeggen? Ik weet niet hoe ik het moet tegenhouden.
Begin met Barlow. Hij is de wortel van het kwaad. Vanaf hem werken we terug.
Barlow is niet zo makkelijk te vinden. Hij heeft veel ervaring.
Hij is slim. - Waar zijn Mark en Vader Callahan?
Die gingen Marks moeder halen. - Om zijn moeder te overtuigen zal tijd kosten.
Het is bijna donker. - Welke stad, alstublieft?
Jerusalem's Lot. Petrie. Vanaf nu blijven we bij elkaar.
Hallo? Kom hier, Mark.
Mam. - Hallo?
Wat je ook met Mark hebt gedaan, het klinkt allemaal nogal vreemd.
Kunnen we dit gesprek voortzetten in het ziekenhuis?
We moeten opschieten. - Hij heeft bloed op zijn kleren, Vader.
Hebt u echt een houten staak in iemand geslagen? En ook in die twee jongens?
Mark.
- Stop.
Er zit bloed in je haar.
U heeft mijn zoon bij een misdaad betrokken, Vader. Ik weet het van u.
U staat bekend als een drinker. - Hij heeft niks gedaan, mam.
Ik wil dat u vertrekt, Vader. Ik bel anders de politie.
Ik wil u niet meer bij Mark in de buurt zien. - Alstublieft.
Bel Dr. Cody en Ben Mears. Ze waren... - De telefoon is dood.
Geef eens hier. Hallo?
Mam?
In hemelsnaam.
Achteruit, sjamaan.
Laat hem los. - Rot op. Als je de kamer verlaat...
laat ik hem leven. - Nee.
Hij doodde mijn verzorger. Hij kan hem vervangen. - Stop.
Waarom?
Wil je je kleine kruisje opofferen? Gooi dat weg.
Gooi het weg.
Vecht met gelijke middelen. Zwart tegen wit.
Jouw geloof tegen het mijne. - En jou vertrouwen dat je hem laat gaan?
Rennen, Mark.
Schiet op, rennen.
Jouw beurt, Vader.
De crucifix.
Laat vallen.
Blijf uit mijn buurt.
Ik ben een priester.
Ik beveel je, in naam van God.
De eisen van jouw geloof zijn onmogelijk. Het gaat alleen over opoffering, zonder bewijs.
Niets waar je je tanden in kunt zetten. Is dat niet vreselijk eenzaam?
Op je knieën, Vader.
Op je knieën.
Zeg maar een schietgebedje. Zeg het maar tegen mij. Waar ging het verkeerd?
Een slokje tijdens de lunch?
Een beetje wijn bij het eten?
Drugs? Kleine jongetjes?
Je bent niet klaar om naar de hemel te gaan. Dat weet je.
Je zou de dood verwelkomen. In plaats daarvan mag je mij dienen als sterfelijke.
Het leven is zo'n mooi geschenk. Drink maar wat van mij.
Geniet van het geschenk.
Drink.
Heb ik het juiste gedaan met mijn leven? Ben ik misleid? Jij weet het toch, of niet?
Bestaat God?
Jouw God...
is degene die jou voedt.
Eva.
Sorry dat ik te laat ben.
Ik kan niet binnen komen. - Wat is er, Ed?
Het is anders, dat is alles.
Het is prachtig en sterk.
Ben je veranderd, Ed?
Ja en nee.
Ik hou zelfs nog meer van je.
Kom bij mij, Eva.
Het is al goed, Ed.
Ik hou van je.
Al die jaren.
Ik had je niet moeten laten wachten.
Dit is mijn eigen keuze.
Hoerejongen.
Hé, Petrie.
Kom eruit. Ik weet dat jij het bent.
Kom op.
Oké.
Ik hoor je.
Volgens de literatuur, kan een vampier niet zomaar bij je binnen komen.
Hij moet uitgenodigd worden.
Mike Ryerson nodigde Danny Glick uit in mijn huis. Ik nodigde Mike uit...
Hij heeft mijn moeder vermoord. Ze is dood.
Hallo?
Sorry dat ik zo laat bel.
Ik ben blij dat je belt, pap.
Ik moet Connor toch elke drie uur voeden.
Ik wou dat je hier in Florida was.
Ik ook.
Ik probeer te beslissen...
hoe hard ze mij hier nodig hebben.
Zij hebben je altijd nodig, maar ik heb je ook nodig.
Kleine Connor wil zijn opa zien. - Ja.
Het weer is perfect om te golfen, pap.
Wacht niet te lang.
Hij blijft me verbazen. Het is een taai joch. Taaier dan ik op zijn leeftijd.
Jij was taai genoeg.
Je hebt ons niet geprobeerd te verlaten. - Breng me niet in de verleiding.
Hoe lang slaapt hij?
Tot de ochtend.
Ik weet niet hoe hij er aan toe zal zijn, als de verdoving uitwerkt.
Wat vind jij van zijn verhaal? - Ik denk dat het waar is.
Denk je dat Barlow tegen muren opklimt? - Dat kan een illusie zijn.
Het zou me niet verbazen als Barlow binnen komt vliegen als een vleermuis.
Denk je dat hij Callahan heeft?
Vader Callahan zou wel hier zijn, als hij kon.
Je moet Barlow vinden morgen.
Om de slang te doden, moet zijn kop er af. - Waar beginnen we? De antiekzaak?
Dat ligt teveel voor de hand.
Mark zei dat Barlow hem bij zijn nek oppakte.
Die kalk?
Kan hij in de school zitten?
De lagere school is dicht. - De Butler kleuterschool ook.
Misschien verstopt hij zich in de ketelruimte of een opslagplaats.
Scholen zijn 's avonds verlaten. Dan kan hij vrij rondlopen.
Daar moet je je vooral op richten.
Neem Mark maar mee, als afleiding.
Heeft hij niet genoeg meegemaakt? - Denk nou na.
Twee volwassenen die rondsnuffelen op een school? Hoe lang duurt het voor er politie komt?
Gebruik die jongen. Gebruik alles wat je hebt, Ben. En lieg als het moet.
Als ze jullie opsluiten, zijn we verloren.
Hij heeft gelijk. - Als je het al niet hebt overwogen...
overweeg het dan nu. Het is mogelijk dat een van ons, of wij allemaal...
dit overleven en vervolgens voor de rechter moeten verschijnen wegens moord.
We kunnen nu niet naar binnen.
We moeten terug naar waar hij het laatst was. Misschien vinden we een aanwijzing.
Mijn huis.
Het is al goed. Laten we hem gewoon pakken.
Heb je familie in de buurt?
Een tante in Californië.
Wil je misschien naar binnen om je moeder te zien?
Is er iets dat je mee wilt nemen?
We hebben je hulp nodig, Parkins. - Daar is het te laat voor.
Mijn hulpsherriff is niet op komen dagen vandaag. En dat zal wel niet gebeuren ook.
Waar ga je naar toe? - Gaat je niks aan.
Deze stad gaat dood, Parkins.
Maar we hebben nog een kans. - Deze stad gaat dood...
omdat er iets vreselijks is geboren.
Iets met Marsten en die spelletjes die hij in dat huis speelde.
Daarom kwam Barlow hier.
Vraag maar aan Larry Crockett. Die klootzak heeft hem uitgenodigd.
Barlow is een moordenaar, een monster.
We denken dat hij de Glick broertjes heeft vermoord, Mike Ryerson...
Marjorie Glick, Dud Rogers, Charlie Rhodes Floyd Tibbits, Carl Foreman...
misschien Susie Norton ook.
Hij is geen gewone moordenaar, hč?
Nee.
Ik ben niet bang voor de dood, Mr. Mears. Helemaal niet.
Maar die mensen gaan niet gewoon dood, of wel?
Hallo, Vader.
Ik dacht dat we u kwijt waren.
Jij...
Dat ben je ook, jongen.
Ik dacht dat ik je een koekje van eigen deeg moest geven.
Dat doet pijn, of niet?
Crockett?
Larry.
Hoeveel pillen heb je genomen, Larry? Kijk me aan, hoeveel pillen?
We zijn op zoek naar Kurt Barlow. Jij hebt hem dat huis verkocht.
Ruth is weg.
Hij vloog uit het raam met mijn dochter, en ze lachtten me uit.
Was hij het?
Het was Dud Rogers. Dud Rogers en Ruth Crockett.
Ruthie Crockett.
Zet hem eens in het licht. Kijken of hij er eentje is.
Wat weet je van Barlow? Jij hebt hem dat huis verkocht.
Chief Parkins zei dat je hem uitnodigde. - Ik wist het niet, ik zweer het.
Laten we gewoon gaan, het is al laat, oké? - Wegwezen, jij.
Je kunt niet oordelen over mij.
Jouw vergiffenis interesseert me niks.
Wegwezen, dit is mijn huis. En ik maak het kapot als ik dat wil.
Die kalk kan ook van een muur afkomstig zijn.
Ze renoveren het pension waar ik woon.
Denk je dat die kalk op zijn hemd van een muur afkomstig was?
We moeten bouwplaatsen onderzoeken en doe het zelf zaken.
Het is maar een paar kilometer van het huis van Marsten vandaan.
De pensionhoudster vroeg naar Ed. Ze zei dat hij vermist werd.
Het huis van Marsten, het pension, een bouwplaats. Barlow kan overal zitten.
Er wonen nog vijf mensen in dat pension en niemand neemt de telefoon op. Kom op.
Wat wil je anders, Jim?
Wil je weg?
Dat zeg ik niet.
Maar dit is vandaag nog niet voorbij, Ben.
Het duurt weken eer we ze allemaal te pakken hebben, als dat al lukt.
Kun je daar tegen?
Duizend keer een een houten staak in iemand steken, zoals bij Mike?
Om ze uit kasten te sleuren, of uit hun stinkende holen...
om een houten staak door hun borstkas te steken en hun hart te vernietigen?
Kun je dat, zonder gek te worden?
En hoe zit het met Mark?
Denk je dat hij het aankan? - We verspillen tijd.
Matt Burke zegt dat het goede in deze stad makkelijk opweegt tegen het kwaad.
En aan welke kant stond ik? - Ik denk dat je een keuze hebt.
God. - Hij is hier.
Ik haal een zaklamp.
Cody.
Nee.
Ze hebben het hout van de trap doorgezaagd.
Hij is hier.
Ik voel het.
Gebruik een hamer.
We moeten opschieten. Sleep het naar het licht.
Geef mij de hamer.
Hij ziet er zo gewoon uit. Het zou iemands vader kunnen zijn.
Kijk niet naar hem.
Niet naar hem kijken, zei ik.
Nee. - Mark. Nee.
Mark.
Beroemdheid.
Geld, vrouwen.
Denk na. Jij bent de schrijver.
Door mij te doden, dood je niet het kwade in een mens, of in jezelf.
Denk na. Je zult altijd gebrekkig blijven, tot je het kwaad omhelst.
Je hebt het lef niet om die staak te steken waar hij thuis hoort.
Je zult altijd zwak blijven van binnen.
Denk na, schrijver. Wanhopige man...
verhalen zuigend uit de mensen die je ontmoet.
Parasiteren op de levens van familie en vrienden.
Je verdient je geld met hun persoonlijke ellende.
Ik weet waar je naar toe wilt.
Jij bent de vampier.
Ik ben geen vampier.
Niet meer, klootzak.
Kijk me aan.
Hij is weg.
Ik denk dat ze dood zijn.
Ga naar de auto.
Ben. - Susan.
Heb je hem gedood?
Waarom ben jij nog hetzelfde?
Ik heb geen hulp nodig.
Ik wil alleen dat je gelukkig bent.
Mag ik binnen komen? - Nee.
Dit is niet jouw huis, Ben.
En je bent niet gelovig.
Je hebt niet genoeg vertrouwen om mij buiten te houden.
Je vergist je.
Ik heb wel vertrouwen.
Jij hebt mij er toe gedreven.
Was je maar nooit dat huis in gegaan zonder mij.
Ik was dom.
Onbezonnen.
Ik deed iets voor jou, Ben. Ik wilde het je zo graag vertellen.
Ik ging naar het ziekenhuis.
Nadat ik Vader Callahan had gesproken.
Ik heb het dossier gevonden van die jongen in het huis van Marsten.
Weet je hoe hij gestorven is?
Heel langzaam. - Nee.
Hij was gewurgd en stierf meteen aan een verbrijzeld strottehoofd.
Ronnie Barnes leefde niet meer die nacht.
Je had hem niet kunnen redden.
Dat gehuil dat je hoorde kwam niet van hem.
Ik begrijp het niet.
Zelfs toen je negen was, had je al een flinke fantasie.
Ik zou van je kunnen houden, Ben Mears.
Ik voel het.
Nee, Susan.
Het spijt me.
Je hebt lang genoeg spijt gehad. Het is tijd dat je jezelf vergeeft.
Ze zitten overal, Ben.
Nee, Susan.
Ben.
We moeten weg.
Crockett.
Ze zijn overal. - Kom op.
Hij zit rechts. Kijk uit.
Ruth.
Ik heb je gevonden.
Dit was een goede stad, een goede gemeenschap.
Neem me met je mee, Ruth.
Neem me mee, alsjeblieft.
Dat kan niet, pap.
Maar je kunt ons helpen overleven.
Ik wil je bloed niet. Maar we willen wel je vlees.
Nee.
Ruth.
We kunnen die dingen tegenhouden.
Als we ze uitroken, kunnen ze zich nergens verstoppen.
Als we op de bekende plekken kijken, komen we al een heel eind.
Misschien hebben we geluk, en vinden we wat hulp.
Ze zeggen dat vuur zuiverend werkt.
Dat moet toch ergens goed voor zijn.
Mears.
Ben Mears. Naar de hel met jou.
Zuiver.
Man, wat een verhaal.
Dus die jongen heeft het overleefd?
Is hij meegekomen naar Detroit met jou?
Ben?
Ik heb hem te pakken, Ben. Het is gebeurd.
Het is voorbij.
We hebben gewonnen. Rust maar uit.
Is het jachtzeizoen voorbij?
Ik geloof je niet.
Dat kan ik niet.
Veel succes.
Wat is er met deze man aan de hand? - Breng zijn status eens hier.
Bel de anesthesist, nu. Hij moet worden geďntubeerd. Bed naar beneden.
Kussens weg.
Nu wordt ik gerustgesteld met gedachten aan de stad.
Ik zie de bergen in herfstkleuren. Ik rij op mijn favoriete fiets door de hoofdstraat.
Ze zeggen dat je nooit meer terug kunt gaan naar huis, maar ik deed het wel.
Ik ging terug naar mijn stad.
En in het donker is de stad van jou en ben jij van de stad.
En samen, slaap je als de dood, als de stenen in het oude noordelijke veld.
Iedereen weg.